Amateurvoetbal(boekjes) Rule(s): De Dronken Rechtsbuiten – Herman Sandman

In het kader van “een goeie tukker is geen motherfucker” ( André Manuel) deze keer aandacht voor de paneermail die Tukker (maar wel één die voor Ajax is) Niets is geheel waar, en zelfs dat niet me laatst stuurde naar aanleiding van het door mij van Sinterklaas (de echte, mind you! Niet één of andere groezelige nepperd met een gele baard, een dikke zwarte bril en een adem alsof ie al een jaar een dode vogel in zijn mond heeft bewaard dus. Of die, zoals laatst bij de intocht hier in Grunn gebeurde, alleen naar de rechterkant staat te zwaaien en daarbij mijn ter linkerzijde gepositioneerde dochtertjes negeerde. Waarna ik hem gelijk even heb laten weten hoe wij, oud Dokkummers, met dat soort kutklazen afweven. Van zijn paard getrokken en aan zijn baard mee getrokken: “Kijk! Deze meisjes staan hier al 3 kwartier te wachten. Op jou! En dan ga jij dus niet de verkeerde kant op zitten te zwaaien mafklaas. Nou, komt er nog wat van ? ZWAAIEN JONG! Ja, naar die twee blonde meisjes met die zelfgemaakte Pietenmutsen. Idioot!”. Daarna heb ik de burgemeester nog even verteld dat hij er volgende keer maar even voor zorgt dat de échte Sinterklaas komt en niet één of andere goedkope prutser. En dat ik het anders volgende keer liever zelf doe, want dit is ook geen doen) gekregen boek ‘de Dronken Rechtsbuiten” (met hoofdletters ja. Vind ik leuk, dus lekker opdonderen te sören Lerby). Niets is geheel waar, en zelfs dat niet
vroeg mij (op 5 december)

Niets is geheel waar, en zelfs dat niet. vroeg:
5 december 2011 om 23:17
De dronken rechtstbuiten staat ook al een tijdje op mijn plank te wachten, maar ben er nog niet aan toegekomen. Benieuwd naar jouw reactie.

Nou, Niets is geheel waar, en zelfs dat niet; wat mij betreft kan je het boekje (want eerlijk is eerlijk, het is maar 95 bladzijden dik) wel van de plank halen en (ook nog eens) gaan lezen hoor. Ik heb de eerste tien hoofdstukken/columns van het boek tijdens de een uur durende zwemles van Ogogo (mijn 6 jarige zwemkampioen) zitten lezen en de moeder met het lelijke hoofd (rode vlekken, raar gelig haar, stomme bril, gele tanden, veel moedervlekken) die naast mij zat keek me een paar keer vreemd aan omdat ik luidop zat te lachen om wat ik las. (Of  omdat ik vergeten was een broek aan te trekken en ik daardoor gekleed ging in alleen een winterjas en verder niks. Maar zolang dat geen trend is kan dat prima zeg ik altijd maar. Nou ja, niet altijd, soms zeg ik dat. Ik zeg ook wel eens “ik hoop dat Ajax nu wél wint”).
Jayzus, nu ben ik de draad alweer kwijt. Wat een belabberde boekrecensie wordt dit. Het gaat tot nu toe niet (of nauwelijks, dat weet ik al niet eens meer) over het boek maar over een Ajax minnende Tukker met een vrij lange naam, over Sinterklass & Sinterklaas, over mijn rare kleedgedrag, over Ogogo die volgens mij in haar vorige leven in Atlantis woonde, zo allerjezuste ver kan die onder water zwemmen. Al had ze er vrijdag niet veel zin meer in omdat badmeester Gert het had gewaagd één kritische opmerking ten opzichte van Ogogo te maken en daar houdt Ogogo niet van. Net haar vader dus wat dat betreft.
Gelijk een “laat dat rotzwemmen maar zitten” stemming en van half 8 ‘S Morgens tot half 4 ‘S Middags aan één draad door mopperen dat ze niet naar dat rotzwemmen wil met die rotbadmeester die “de hele tijd tegen mij zit te zeuren dat ik mijn armen langer moet maken. IK KAN MIJN ARMEN TOCH HELEMAAL NIET LANGER MAKEN? DAT BESTAAT NIET EENS!” Op de fiets had ik haar getipt om badmeester Gert gewoon te vragen “hoe is het met Samson?” als hij weer vervelend ging doen. Toen we de kleedkamer binnenkwamen zag ik aan de vernietigende blik in Ogogo’s ogen al dat het badmeester Gert was die zich daar om zat te kleden. “Dat issum” siste Ogogo  mij in het oor. Het gemopper inmiddels maar negerend hielp ik Ogogo bij het omkleden, maar Ogogo werd alleen maar bozer. Ook op mij, want ik was degene die haar naar zwemles had gebracht, dus ook ik was medeschuldig. Toen ze de gang van de kleedkamer naar het zwembad maakte beet ze me nog toe “Die stomme grap over Samson maak je zelf maar”.
Na het uur zwemmen vroeg ik haar hoe het gegaan was.
Een dolenthousiast “Het was leuk!” deed vermoeden dat er heel geen dag vol gemopper aan het uur zwemmen vooraf was gegaan. Toen ik naar badmeester Gert vroeg zei ze dat die “deze keer alleen maar tegen de andere badmeesters zat te zeuren en niet tegen mij”.En “dat de andere badmeesters aardig waren”, dat “zwemles heel leuk is” en “als ik klaar ben met afdrogen krijg ik toch pepernoten”?
Ongeveer hetzelfde soort tafereel speelt zich donderdags af als ze moet gymnastieken. Het eerste wat Ogogo zegt als ik haar wakker maak is “Moet ik zeker vandaag weer naar dat stomme rot gym”. En elke keer als ik haar om twaalf uur vraag “hoe was het op gymnastiek?” krijg ik een zeer enthousiast verhaal over hoe leuk het was.
Gelukkig was ik zelf vroeger ook zo, overal als een berg tegenop zien, kan het alleen maar meevallen.

Maar goed. De Dronken rechtsbuiten dus.
Krap 100 bladzijden, 31 hoofdstukken (columns afkomstig van de amateurvoetbalsite tweenul.nl), aldus de technische gegevens waarvan zelfs ik me afvraag wat die nou precies in deze recensie te zoeken hebben. Maar het is toch al een dikke bende qua recensie, dus dat kan er dan ook nog wel bij.
Herman Sandman slaagt er dus regelmatig in een lach op te roepen. Mooie, vaak herkenbare, typeringen uit het amateurvoetbal gelardeerd met maffe taalvondsten en uitspraken. Rare personages waarvan er waarschijnlijk op elk sportpark wel eentje rondloopt en veel clubs en dorpen die ook in de rubriek Amateurvoetbal Rules voor komen.
Een aantal echt geniale “hoofdstukken”, zoals die waarin een trainer in de rust zijn team (0-3 achter) toespreekt. Of het titelverhaal over een rechtsbuiten die total loss puur op instinct volledig wezenloos op het Sportpark beland omdat er na een nacht vol drank nog iets van plichtsbesef door de dikke laag alcohol heen is gesijpeld. Maar ook de andere verhalen zijn zeer de moeite waard. Alleen de laatste paar verhalen zijn opeens wat serieuzer van toon en vallen daarmee wat buiten de boot.
Al is het anderzijds, mede door het onderwerp van de laatste verhalen, ook wel weer een passend slot.

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Amateurvoetbal Rules, Boeken. Bookmark de permalink .

3 reacties op Amateurvoetbal(boekjes) Rule(s): De Dronken Rechtsbuiten – Herman Sandman

  1. Pingback: Lezen Lekker & Gezond, het jaaroverzicht | Abubakari de Vries' Blog

  2. Pingback: Waarom Sinterklaas naar Groningen komt… | Abubakari de Vries' Blog

  3. Pingback: Herman Sandman – De dronken rechtsbuiten | Niets is geheel waar, en zelfs dat niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s