la caída de perro cristiano hipócrita (de ondergang van de hypocriete christenhond)

I    
Johan Ziggemans had een lekker seizoen in de A1 gedraaid. Kampioen geworden en bovendien verkozen tot beste speler van de A junioren competitie. Geselecteerd voor Oranje onder 19 wat het jeugd WK in Mexico zou gaan spelen, Johan had er ontzettend veel zin in. Alle wedstrijden kwamen live op Eurosport en de gedachte dat er in Nederland mensen zouden zijn die in het holst van de nacht naar zijn wedstrijden zouden kijken was een geweldige gedachte voor Johan. Zelf had hij twee jaar geleden tijdens het grote mensen WK in Argentinië ook alle nachtwedstrijden gezien. Soms vechtend tegen de slaap en soms dat gevecht verliezend. Zoals bij het nu al legendarische duel tussen Uruguay en Zweden. Bij 0-2 was Johan in slaap gevallen. Toen hij wakker werd was de wedstrijd voorbij en moest hij via teletekst vernemen dat hij een spektakelstuk had gemist. Van 0-2 was het 3-2 geworden, in de laatste minuut toch nog weer 3-3, na verlenging stond het 5-5 en uiteindelijk had Uruguay na strafschoppen met 10-9 gewonnen. Johan droomde al sinds die nacht van zijn eigen nachtelijke onvergetelijke WK wedstrijd.

II
Cor van der Schilt was 66 jaar oud, getrouwd, had 3 dochters, een managementfunctie bij een bank en was wethouder namens het CDA. Daarnaast was Cor ook nog bestuurslid van de KNVB. Hij verheugde zich ook enorm op de trip naar Mexico.Om iets andere redenen dan Johan, want dat voetbal boeide Cor nooit zo op dit soort trips.
Even leek het er op dat het een hele nare trip zou worden, want zijn vrouw leek te denken dat ze ook mee mocht.
Cor was een veel te grote lafaard om haar af te schepen met één of ander kutsmoesje, ondanks dat Eveline een gedienstige EO trut was met een grote bril en een oma permanent. Als hij zei dat het niet kon, dan zou Eveline daar geen probleem van maken. Maar toch, Cor was er gewoon te laf voor. Maar godzijdank bleek Eveline helemaal niet te kunnen in die periode, want ze had uitvoering met het koor waarmee ze kerkliederen zong. En die uitvoering wilde Eveline voor geen goud missen. “Jammer dat jij er niet bij kunt zijn Cor”. Hetgeen Cor beaamde. “Ja, jammer Eefje, maar het is niet anders”. Cor’s ouwe lul stond strak in zijn grijze pantalon.

III
De bondscoach van de onder de 19 selectie had zijn buik vol van de verwende pubers waarmee hij telkens op reis moest. De hele godganse dag zaten ze met hun mobieltjes te pielen en hadden ze van die moderne walkmannetjes op. ‘S Nachts gingen ze stiekem de hort op om te dansen en te neuken.
Maar Ruud Dijkstra had zich voorgenomen dat het nu eens anders zou gaan. Logeren in een afgelegen hotel ver van disco’s en ander vertier was maatregel nummer één. Ruud voelde dat hij een bijzondere lichting bij zich had en wilde nu wel eens een keer door de groepsfase heen komen. De vorige keer was hij ook met een talentvolle groep naar het jeugd WK in Ghana geweest. Die jongens hadden zich echter vooral op neuken en zuipen geconcentreerd en lagen er na drie keer met 1-0 verloren te hebben alweer vlot uit. Behalve een afgelegen hotel waren er ook een aantal strenge regels. Wie op zijn kamer betrapt werd met een meisje kon linea recta terug naar Nederland. Wie toch nog ’s Nachts de hort op ging moest op eigen kosten terug naar Nederland vliegen. Mobiele telefoontjes alleen na acht uur ’s Avonds gebruiken en dat gold ook voor de ei pot, aldus Dijkstra. “We zijn hier als een hechte groep en vanuit een goed groepsgevoel wil ik met jullie de titel pakken”. Discipline + een gouden lichting = Wereldkampioen, dachten Ruud en de rest van de staf.

IV
Johan luisterde maar half naar het dreigende verhaal van Ruud Dijkstra. Johan had geen eens een mobiele telefoon en stappen interesseerde hem niet. Kortom, wottefok. Johan had ontzettend zin om te voetballen. Eerste wedstrijd was maandagavond tegen Japan.
Het mocht dan ontzettend saai zijn waar ze zaten, het maakte Johan niet veel uit. Hij kwam hier om te voetballen en had genoeg aan de boeken die hij mee had om zich te vermaken.

V
Cor van der Schilt was gelijk de eerste avond met zijn collega bobo’s naar “Club Extase” gegaan. Hij was liederlijk dronken geworden en was met een 18 jarig hoertje naar boven gegaan.
Thuis was het altijd “er op, paar keer schudden, kwakje, afdraaien en “lekker slapen schat”.  Maar op reis kwam het sexbeest in Cor naar boven. Ver weg van Eveline en zijn CDA reputatie lag hij met zijn 125 kilo op een slank en bloedmooi Zuid Amerikaans meisje van achttien. Hij had extra betaald en kon haar in haar kont neuken als hij dat zou willen. En dat zou hij wel willen. Zonder condoom, want ook dat was hier mogelijk en goedkoop.
Het meisje had tranen in haar ogen nadat hij in haar kontje had gespoten. Cor veegde het zweet van zijn dikke varkenskop, gooide wat geld op het bed en trok zijn kleren weer aan.
Hij hoopte zó dat die klootzakjes hun best zouden doen, dan kon hij hier wel drie weken blijven en elke avond en nacht tekeer gaan. “Ver van huis, maar in mijn sas” zong Cor lachend zachtjes.

VI
Johan zat in de foyer van het hotel in een fauteuil met een boek, hij las “Klootzakken en Parasieten. Aanstellers en Mediahoeren”, het debuut van cultschrijver Abubakari de Vries waarin die snoeihard afrekende met het verschijnsel BN’er. Vanuit zijn ooghoeken had hij een meisje heen en weer zien drentelen. Ze was hem opgevallen omdat ze een t-shirt van de Japanse band Melt Banana droeg. Ze kwam naar hem toe en vroeg hem wat voor boek hij las. Johan werd even een beetje rood, maar herstelde zich vlot. Hij vertelde over het boek en het meisje antwoordde dat ze het ook had gelezen omdat het boek ook in het Spaans vertaald was. Voor hij het wist was het anderhalf uur later en werd hij door Ruud Dijkstra gesommeerd naar zijn kamer te gaan. “Licht uit, handjes boven de dekens en slapen, het is half elf”. Het was de vaste tekst van Ruud Dijkstra, al drie avonden lang. Morgen was dé dag. Oranje -19 tegen Japan -19. Het WK debuut van de 18 jarige Johan Ziggemans. Johan speelde de wedstrijd voor het slapen gaan altijd in zijn gedachten en dan viel hij vlot in slaap. Nu echter niet. Hij dacht aan Carmela. Het meisje waar hij anderhalf uur mee had zitten praten. Over muziek, boeken, films, over zijn leven in Nederland en over haar leven in Mexico. En Johan moest vooral denken aan de mededeling dat ze vanaf augustus in Amsterdam ging studeren. De “ster” in Amsterdam sprak ze niet uit als “stur” maar als STER. Hij hoorde het haar in gedachten telkens weer zeggen. “AmSTERdam”. Meisjes hadden Johan nooit erg geboeid. Tot vanavond. Pas rond half vijf was hij in een lichte slaap gevallen. Drie en een half uur later werd hij alweer gewekt.

VII
Tot grote ergernis van Ruud Dijkstra liepen de KNVB bestuursleden die mee waren zich weer uitstekend te vermaken. Hij was om half zes wakker geworden toen van der Schilt en Buiswagen de trap op stommelden. Ruud kon sowieso altijd slecht slapen de nacht voor een wedstrijd. Hij had even door een kiertje van zijn deur gekeken en zag de rode dikke bezwete zatte koppen van de Gristelijke huismannetjes, zag hun speknekken over de kraagjes van hun bondspak heen lubberen en hoorde hun gedempte gesprekken over “geile meiskes”. Ruud kon wel kotsen. Vooral die van der Schilt, Ruud kon zijn bloed wel drinken. Arrogante machtsmisbruikende hoerende en snoerende veel te dikke hypocriete CDA’er.

VIII
Om half zeven s’ Avonds (in Nederland is het nu half twee ’s Nachts dacht Johan met een gevoel wat het meest op trots leek) stond Oranje onder 19 aan de aftrap. Om negentien minuten over acht blies de scheidsrechter drie keer en had Oranje onder 19 met 3-0 gewonnen. Johan gaf de assist bij de 1-0 en had vlak na rust zelf uit een mooie vrije trap de 2-0 gemaakt. Hij kreeg na afloop een trofee en een bos bloemen omdat hij was verkozen tot man of the match. Opeens stond die vieze vette lul van een van der Schilt naast hem. Hij legde een arm om Johan heen en poseerde met hem voor de fotografen.
Toen de fotografen klaar waren gaf van der Schilt Johan een klopje op zijn borst en zei “mooi zo jongen, heel goed” en liep weg. Johan gooide de bloemen het publiek in en liep naar de kleedkamer. Daar stond van der Schilt ook alweer. De popie Jopie uit te hangen.
Johan zag aan het gezicht van Ruud dat die zich kapot ergerde aan van der Schilt en met de verse ergernis over de gebeurtenis tijdens de uitreiking van de “man of the match” huldiging en zijn neiging altijd te zeggen wat hij dacht sneerde Johan “hier zijn geen  minderjarige hoertjes hoor, u kunt dus wel gaan”.
Van der Schilt leek te ontploffen van woede, hij schreeuwde met kloppende aders op zijn rode hoofd dat Johan zijn grote mond moest houden en of hij wel wist wie hij tegenover zich had. Johan rook een vette kegel. Cor van der Schilt had hem al flink geraakt.

IX
Ruud had beloofd dat ze bij winst de teugels voor één avond wat zouden laten vieren. Maar dat de regels intact bleven. “Geen vrouwen, geen drank”. Het kwam er op neer dat ze niet om half elf al in hun nest hoefden te liggen. Het maakte Johan niks uit.
Hij had haar na afloop gezocht en na een kwartiertje gevonden. Haar shift in het restaurant van het hotel was voorbij en ze kwam bij hem zitten. Ze gingen samen een blokje om en voor Johan wist wat er gebeurde stonden ze te zoenen. Van het één kwam het ander, hij belandde in haar appartement, anderhalve kilometer van het hotel. Na de sex viel hij, volledig uitgeput van een wedstrijd en de sex, in een diepe slaap.
En schrok om half vier wakker.
“Godverdomme” riep Johan. Carmela keek hem geschrokken aan en Johan legde, terwijl hij zijn kleren bij elkaar zocht, uit dat er stront aan de knikker was omdat hij veel te laat terug in het hotel zou zijn. Het huilen stond hem nader dan het lachen.

X
Cor van der Schilt had zich weer fijn uitgeleefd. Als hij terug kwam zou hij zijn schoonvader, aan wie hij eigenlijk zijn hele status te danken had, eens vragen of hij hem niet wat vaker naar het buitenland kon sturen. Nu deed van Hoogebeintum die buitenlandse reisjes en dat was Cor al langer een doorn in het oog. Thuis ging hij ook wel eens naar bordelen en sexclubs, maar dan was het toch altijd oppassen dat hij niet herkend werd. In het buitenland kon hij zo heerlijk ongegeneerd alles doen waar hij thuis hypocriet zijn valse afschuw over uitsprak. Hij had vannacht een meisje 1700 peso betaald om toe te kijken hoe ze sex had met een hond en daarna had hij haar zelf genomen. Het meisje was over haar nek gegaan toen hij haar penetreerde. Cor had haar toen een paar klappen gegeven. Hij was kwaad dat ze pas over haar nek ging toen hij in haar kwam en niet toen ze sex met de hond moest hebben. Cor werd hardhandig de club uit gezet en was in een slecht humeur toen hij rond vier uur uit de taxi stapte. Al klaarde zijn humeur weer wat op toen hij dat brutale rotjong van Ziggemans voor de ingang zag staan. Hij wachtte even tot de portier de jongen binnen had gelaten, piste in de bosjes tegenover het hotel en ging ook naar de ingang.

XI
Johan hoopte dat niemand had gemerkt dat hij er niet was. Hij was niet de meest opvallende gast uit het gezelschap en hoopte dat het Dijkstra en zijn staf niet op was gevallen dat hij pas rond vieren terug was gekeerd. Het bleek ijdele hoop. Om half negen stond Dijkstra voor de deur met een uitgestreken gezicht. “Of je even mee wil komen, we moeten even praten”.
Dijkstra begon met een hartgrondige vloek. Hij vroeg Johan wat hem mankeerde. “Iedereen lag om 1 uur in zijn bed, niemand heeft de regels overtreden, behalve degene waar ik het het minst van  had verwacht. Weg gesneakt met een meisje en om vier uur weer terug. Waar ben jij in godsnaam mee bezig, jij bent wel de laatste van wie ik dít had verwacht”.
Johan legde het uit en hoopte op begrip van Ruud Dijkstra. Die ging het met de groep bespreken en alles leek met een sisser af te lopen omdat de andere jongens liever niet hadden dat hun beste speler weg gestuurd werd en omdat ze het ook niet echt een big deal vonden. 

XII
Van der Schilt had het verhaal echter ook gehoord en het in de lobby gelijk aan een journalist van het AD verteld. Hij had er bovendien bij gezegd dat Johan Ziggemans uit de selectie was gezet omdat hij de reputatie van de KNVB door het slijk had gehaald door met een “Mexicaanse sletje” mee naar huis te gaan en zich pas tegen het ochtenduur weer te melden in het hotel. Dit kon de KNVB niet tolereren en als waarschuwingen niet hielpen dan moest die jongen maar eens voelen dat het de KNVB menens was. “We zijn hier om iets te presteren, we vertegenwoordigen ons land, we zijn hier niet om ons te buiten te gaan aan sex en drank. Discipline is het nieuwe kernwoord bij dit soort toernooien”.
Een paar uur later stond op AD.nl “Sexbeluste Johan Ziggemans per direct naar huis gestuurd”.

XIII
Van der Schilt kon het niet laten, hij liep even naar de kamer van Johan Ziggemans. Hij klopte aan en wachtte tot hij een gesmoord “ja, binnen” hoorde. Wat hij zag beviel hem enorm. Op het bed zat Johan Ziggemans, helemaal kapot. Cor opende zijn mond, maar werd afgebekt door Johan die hem “flikker op, klootzak” toe beet. Cor antwoordde dat Johan niet moest denken dat hij Cor ongestraft voor lul kon zetten. “Ik heb macht, jij niet jongen. Mijn wil is wet, had je dat eerder beseft dan had je donderdag gewoon mee kunnen doen tegen Brazilië”. Cor lachtte nog eens en wenste Johan “een goede reis en de groeten in Holland”.

 XIV
Johan had zijn spullen gepakt en was naar Carmela gegaan. Ruud Dijkstra was woedend geweest, maar die zei dat hij niets tegen dictatortjes als van der Schilt kon beginnen. Ruud wilde zijn baan niet kwijt en van der Schilt was nu eenmaal onaantastbaar binnen de KNVB.
Johan moest de terugreis zelf betalen had Ruud gezegd, maar Ruud wilde wel proberen iets voor hem te regelen. Johan had geantwoord “laat maar, ik blijf nog even in Mexico”.
Hij vertelde Carmela wat er gebeurd was, ze huilde toen ze de teleurstelling in zijn stem hoorde en gaf zichzelf de schuld. Hij vroeg haar te stoppen met huilen en te luisteren.
Hij vroeg Carmela of ze ook meisjes kende die in Club Extase werkten. Carmela kende er wel een paar.

XV
Cor van der Schilt voelde zich goed. Hij was een rancuneuze klootzak en had veel macht en kon daardoor klootzakjes als Johan Ziggemans te grazen nemen als die zich dachten te kunnen veroorloven hem af te zeiken. Hij had gezorgd dat hij weer welkom was in Club Extase door de juiste personen wat peso’s toe te stoppen. Hij had al lekker zitten pimpelen en ging op de kruk aan het einde van de bar zitten. Hij was blij verrast toen dat ene meisje dat hem de vorige keren al was opgevallen direct naar hem toe kwam. Hij bood haar iets te drinken aan en ze kwam bij hem zitten. Een kwartiertje later gingen ze samen naar boven. Hij ging zich weer twee uur lang te buiten aan de meest perverse sex die hij in tijden had gehad. Met als knetterende finale dat het meisje hem in zijn gulzige mond poepte. Hij kwam klaar, spuugde de overgebleven stront uit, poetste zijn tanden, waste zich en verliet Club Extase.

XVI
Johan zat bij Carmela thuis toen Esmeralda binnen kwam.  “¡funcionó!” (Gelukt!) was het eerste wat ze zei. Carmela vertaalde en vertelde “Esmeralda had de camera geplaatst en aan Almunda gevraagd de vette rijke Hollandés mee naar kamer 4 te nemen. Almunda had op play gedrukt en hier was de dvd. Johan bedankte de meisjes, kuste Carmela “tot later” en vertrok. Hij zocht Daniël van Zand, de journalist van de Telegraaf van wie hij wist dat hij een bloedhekel aan van der Schilt had. En vond hem op het terras van het hotel waar hij achtrer zijn laptop een verhaal zat te schrijven. Johan gaf hem de dvd en wenste Daniël veel plezier en vroeg zijn naam uit het bericht te houden als bedankje voor deze dienst.

XVII
SEX ESCAPADES COR VAN DER SCHILT IN MEXICO

Het stond in elk blad, in elke krant en het was een week lang op elke tv zender gespreksonderwerp van de dag. Een hoerenlopende vroomsmoelige CDA’er die hard op zijn volgescheten bek was gegaan. Iemand die erg veel vijanden gemaakt bleek te hebben en die volledig aan de grond zat na deze “schokkende onthullingen”.

XVIII
Johan Ziggemans kon na een gesprek met Dijkstra terug keren in de selectie. In de halve finale was hij man of the match in een legendarische wedstrijd tegen het gastland waarin Johan drie schitterende treffers maakte. De finale ging weliswaar verloren, maar Johan’s droom was uitgekomen. En toen hij een dag later hoorde dat Cor van der Schilt aangehouden was op verdenking van aanranding en verkrachting van enkele minderjarige meisjes was de verloren finale alweer íets draaglijker geworden.

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.