Boekeman: Erik Vlaminck familiekroniek, deel 6 ‘Het Schismatieke schrijven’

Eerder op dit blog staan de verslagen van deel 1 t/m 5 alsmede mijn oordeel over Brandlucht en Suikerspin, twee andere boeken van Erik Vlaminck.

In deel 6 is de schrijver werkzaam in een psychiatrische inrichting. Zijn plan is om van binnenuit een roman te schrijven over de abominabele leefomstandigheden in de psychiatrie. Hij komt daar zijn voormalig buurjongetje Stanny van Stokken tegen. (Zie ook deel 3, Stanny een Stil Leven). Het verhaal in dit boek wordt verteld door Stanny, Erik heeft een bijrol. Stanny is schizofreen en hoort stemmen. Voordat hij in de inrichting terecht komt passeren een aantal bepalende gebeurtenissen de revu.
Hij komt in de psychiatrische inrichting terecht en ontmoet daar tot wederzijds ongenoegen Erik.

In dit boek ook weer (en da’s goed nieuws) een groot aandeel voor Oudoom Leon van Riel. Een ouwe mopperende negatieveling, maar wel een ontzettend grappige ouwe zemelaar. Alleen al om de hoofdstukken waarin hij voorkomt is ook dit deel weer zeer de moeite waard. Erik Vlaminck gebruikt zijn oudoom ook om zijn in 1977 geschreven dichtbundel van commentaar te voorzien:

“Maar om beroemd te worden zal hij toch andere inkt in zijn inktpotje moeten doen. Want ik heb op een blauwe maandag eens een kaftje met zogezegde gedichten van hem gezien. […] Ons Anneke, de duts, loopt met dat kaftje met gedichten van haar zoon rond alsof ze het groot lot van de Koloniale Loterij gewonnen heeft. Maar ge houdt het niet voor mogelijk wat daar in staat, in dat kaftje met gedichten. Puur Chinees. De Koloniale Kloterij, dat is het. Er staan woorden in die hij volgens mij zelf heeft uitgevonden. En zelfs die rijmen niet.”

Zelfspot en zelfkritiek door de ogen en mond van oudoom Leon en van pispaaltje Stanny.
Maar vooral het verhaal van een schizofrene goedzak.

Voorlopig het laatste boek wat ik van Erik Vlaminck las. Omdat ik er nu acht achter elkaar heb gelezen. Dat klinkt meer dan het is, de familiekroniekboeken zijn niet echt dikke pillen, tussen de 100 en 150 pagina’s per stuk. In de toekomst ga ik zeker (nog) meer van Erik Vlaminck lezen. Maar nu eerst even wat anders. Om te beginnen “Ik Zlatan”. De schelmenroman annex biografie van Zlatan Ibrahimovic. Die overigens voor het eerst in 9 jaar geen kampioen dreigt te worden. Maar dat terzijde.
Verder liggen er nog wat boeken op de plank.

Zo kocht ik vorige week “The Sisters Brothers”. Op het voetbalforum (waar het dus niet alleen over voetbal gaat) kwam ik de volgende wervende tekst van Venceremos over dit boek tegen:
Wat ik misschien wél enigszins ‘fabelachtig’ vond, is de recente anti-Western The Sisters Brothers van Patrick DeWitt. Anti omdat het eens niet over heldendaden, gerechtigheid en eenzaamheid gaat. Moreel verval, de veranderlijkheid van vriendschaps- en familiebanden en het quixotische najagen van een schat ergens achter de regenboog, daar gaat het in dit boek om. Dit alles wordt gelardeerd met een forse laag gitzwarte humor en flinke portie absurd/manisch/lachwekkend geweld.

En dat vond ik wel goed klinken en aangezien ik nog voor ongeveer 67.000 euro aan VVV bonnen heb liggen (dankzij kerstpakketten en Sinterklaaspresentjes van mijn werk) heb ik maar een paar bonnen geruild voor een (vermoed ik dus) goed boek. Maar eerst Zlatan.
(En ook “Ik, Zlatan” heb ik inmiddels uit, later meer daar over).

Inmiddels heb ik van de biep ook bericht gekregen dat mijn reservering voor George R R Martin’s “Het spel der tronen” klaar staat. In vele boekenlijstjes staat dat boek in ‘de beste boeken top 10′. Het maakt deel uit van een trilogie (hetgeen uiteindelijk uit heeft gemond in twee trilogiën). Het genre is Fantasy, dat lees ik niet heel vaak, maar met (favoriete) Clive Barker boeken als Imagica en Weefwereld in het achterhoofd en de lovende recensies daar bovenop overwin ik mijn weerzin tegen “waarom moet in dat genre een boek nooit op zichzelf staan maar altijd deel uitmaken van een zevendelige serie van boeken die allemaal ronde 800 pagina’s per stuk bevatten” maar eens en zien we wel of het wat is. Omdat er nog 20 reserveringen waren had ik eigenlijk verwacht dat het nog wel een tijdje zou duren voordat ik bericht kreeg dat ik het boek op kon halen, maar dat bleek dus mee te vallen.
Al denk ik dat ik toch eerst maar “the brothers Sisters” ga lezen. Met 336 pagina’s meer dan de helft dunner dan “Game of Thrones” en eigenlijk ben ik wel superbenieuwd naar dat boek. En dan heb ik ook nog “Het is nooit leuk om tegen een boom te rijden”van Marcel ‘Vitesse boekjes schrijver & Professor Pim volger” van Roosmalen op de plank liggen. Alsmede het van da Goosman gekregen laatste (of inmiddels het schrijftempo van Brusselmans bedenkend één na laatste) boek van Herman Brusselmans “de biografie van Jonh Muts”. De laatste keren dat ik weer eens in een Brusselmans begon waren echter niet zo’n succes, dus ik vrees dat Brusselmans nog even op zijn beurt moet wachten. Inmiddels is Brusselmans namelijk links en rechts ingehaald door Erik Vlaminck als zijnde mijn favoriete Belgische schrijver, maar dat neemt niet weg dat ik vroeger erg graag Brusselmans’ boeken las en wie weet omzeilt Brusselmans zijn clichés en herhalingen weer een keer en is “John Muts” weer eens ouderwets genieten en lachen.

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Boekeman: Erik Vlaminck familiekroniek, deel 6 ‘Het Schismatieke schrijven’

  1. Peer zegt:

    ook beetje enorm ;

  2. Pingback: Boekeman blikt terug: Wat ik las in 2012 | Abubakari de Vries' Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.