Vakantie aan Zee: Het Mannetje

Ons stukje zee op 5 minuten van Camping Kekdun in duh Haag

Kamperen, je moet er van houden. Ik hou er wel van, maar dan wel onder een stuk of 560 voorwaarden. Eén daarvan is mooi weer. Dat zat zowaar goed, een week lang stralend weer en zon in overvloed inclusief geen drup regen. Hoe & wie dan ook, de voorbije week vertoefde ik met de mijnen op Camping Kekdun in duh Haag. Dus weer volop naar mijn kruis starende dames, want ik ga niet met een rolletje wc papier in mijn hand over een camping lopen. Ik verstop dat rolletje altijd in mijn korte broek. Ik ga natuurlijk niet voor gek lopen.

Qua gekke ventjes zaten we vorig jaar beter. “Het Mannetje” op Camping Kekdun was een Fries. En nee, ik was het zelf niet. Het gaat hier om een, drie uit de kluiten gewassen bungalowtenten verderop kamperende, buurman. Type Loudmouth  met een nimmer haperende lach. Gewoon om alles lachen, bij voorbaat om je eigen opmerkingen, het kan. Het loopje van een gorilla die geleerd heeft rechtop te lopen. Blote bierbuik vol tattoos (want die tattoos moeten uiteraard geshowt worden). Hij was schijnbaar nogal vergeetachtig, want hij had de namen van zijn vrouw en kinderen op zijn lichaam geschreven. Verder nog een niet te definiëren inktvlek, maar het kan ook zijn dat zijn zoontje hem met blauwe stift had zitten bekrassen toe hij in slaap was gevallen. Paraderen als een kale bronstige dikke aap vol tattoos en tegen iedereen heel hard “goedemorn” roepen, vooruit maar weer. Maar op oranje crocs lopen… Er zijn er voor minder tegen de muur gezet.

Het Mannetje was dan eigenlijk bij nader inzien ook niet zozeer de oranje gecrocte Popie Jopie maar zijn vijfjarige zoontje. Type ADHD die de hele dag op zijn fietsje over de camping rondjes reed. Met een rood aangelopen hoofd zo hard mogelijk “Jeng Jeng Jeng Jeeeeeeng Jeeeeeng” schreeuwend. Net zoals je soms een bepaald liedje niet meer uit je hoofd krijgt heb ik nu al dagen een klein driftig “jeng jengend” wannabe motorracertje in mijn hoofd. En ja, dat vind ik dan wel weer grappig. Al waren er ook momenten dat ik hoopte dat zijn benzine op zou raken. Maar goed, wij zaten niet de hele dag alleen maar op de camping, dus ach, wattefok.

Ik dacht trouwens donderdag nog dat er een atoombom op Engeland was gevallen, maar op teletext heb ik er niks over terug kunnen vinden, dus ik zal het me dan wel verbeeld hebben.

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Vakantie aan Zee: Het Mannetje

  1. Tjezus man, op de camping. Net als mij geen leven dus. Leuk stukje, dat dan weer wel.

  2. Maar jij woont dan ook nog in brabant, dus dan woon je gewoon eigenlijk doorlopend op een camping.

  3. Anoniem zegt:

    Dat is ook wéér waar….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.