1q84-Haruki Murakami—deel 2

 

In de eerste twee boeken wisselt het perspectief per hoofdstuk. In het ene hoofdstuk staat Aomame centraal, in het volgende Tengo. Gedurende de eerste boeken wordt duidelijk dat Aomame, een fitness instructrice/huurmoordenares en Tengo, die bijles in wiskunde geeft, elkaar heel vroeger hebben gekend. En al gauw wordt duidelijk dat de levenslijnen van die twee uit elkaar zijn gegaan, maar nu weer naar elkaar toe lopen.

En nee, Abu.com verklapt ook over deze trilogie niet te veel. Maar wel dat er nog heel wat andere weirde personages in voorkomen. De gekste is Fukaeri. Een 17 jarig meisje dat ontsnapt is uit een sekte en dat een boek heeft geschreven waarin “Little People” voorkomen die een pop van lucht maken. En uit die pop van lucht komt… Ja, dat moet je dus zelf maar uitvinden. Typische Murakami gekte. Tengo raakt betrokken bij dit verhaal doordat hij het boek voor Fukaeri herschrijft. En dan blijkt dus dat er nogal wat achter die actie vandaan komt.

Zowel Aomame als Tengo blijkt opeens niet meer in 1984 maar in 1q84 te leven. Geen parallel universum, er is geen 1984. Slechts 1q84. Een universum met bijvoorbeeld twee manen. Een gewone en een klein groen maantje. Zoals ook beschreven in het door Fukaeri geschreven boek “Een Pop van Lucht”. Waarin Little People te voorschijn komen uit de bek van een dode geit om draden uit de lucht te pakken en daar samen met Fukaeri een pop van lucht van te maken.

Gedurende de in totaal 1339 pagina’s mag je aan de hand van Murakami de rest van de puzzel leggen. Wat zijn de Little People, wat hebben ze met die sekte te maken, hoe zijn Aomame en Tengo er aan gelinkt en wat is het antwoord op alle andere opgeworpen surrealistische vragen.

In boek 3 komt er nog een derde persoon bij die om beurten met Aomame en Tengo zijn hoofstukken krijgt. Een onooglijk mannetje met een scheef hoofd, uitpuilende ogen, kromme beentjes en een dik postuur. Ushikawa, een soort detective in dienst genomen door de sekte die door het boek van Fukaeri in de problemen is gekomen. En een tamelijk bizar personage.

Net als de vader van Tengo. Een uitermate fanatiek collecteur voor kijk & luistergeld die op zondag zijn zoontje mee neemt langs de huizen van wanbetalers omdat die eerder geneigd zijn toe te geven als ze hem samen jochie Tengo aan hun deur krijgen. Tengo en Aomame komen elkaar tegen op zondag, want de ouders van Aomame zijn (Jehovah’s?) getuigen en Aomame moet met haar moeder mee langs de deuren om het geloof te verkondigen.

Een eenzaam jongetje en een eenzaam meisje.

Genoeg tippen van sluiers gelicht. Maar eigenlijk schrijf ik mijn boekrecensies als souvenir voor een boek wat ik hier dan later nog eens oh ja-end uit mijn geheugen op kan diepen middels de geheugensteuntjes die op mijn blog staan. Dus ik tip elke sluier die ik wil, maar hou in mijn achterhoofd dat ook anderen mee (kunnen) lezen, dus ik verklap verder eigenlijk nooit veel. Maar dat terzijde.

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op 1q84-Haruki Murakami—deel 2

  1. Pingback: Boekeman blikt terug: Wat ik las in 2012 | Abubakari de Vries' Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.