Player X van SC Veendam — Hard, goor en schokkend, het verhaal van Tammo Kwakmeijer (deel 1)

Sinds Andy van der Meijde onthulde dat hij graag sex had met kamelen, zijn coke anaal in nam, hoeren verzamelde, zijn vrouw in gezelschap van een tamme tijger op verstekelingen onderzocht en (alsof het allemaal al niet bizar genoeg is) in zijn nadagen voor PSV ging spelen is het hek helemaal van de dam. De ene na de andere voetballer onthult wat er achter de voetbal schermen plaats vindt. Eén of andere laffe lul heeft een advocaat opdracht gegeven om zijn verhaal (samengesteld uit de verhalen van teamgenoten) te laten schrijven zodat hij zelf anoniem kon blijven, Player X.
Is natuurlijk gewoon een publiciteitsstunt van een schrijver die een gat in de markt ziet. Die onzin gelooft niemand.

Zelf kan ik voor geen meter voetballen (maar desondanks in mei 1983 wel gewoon twee keer scoren in de kampioenswedstrijd Dokkum c2 – Holwerd c2 zullen mijn bewonderaars denken) maar wat maakt dat uit. Ik ben namelijk benaderd door een sinds kort werkloze voetballer uit Oost Groningen, eentje uit de failliete Veendam stal, die dringend geld nodig heeft en een verhaal heeft waarbij dat van Andy van der Meijde verbleekt.
Of ik zijn verhaal niet op wilde schrijven, delen we de winst, zo stelde hij mij voor. Ik kon niet anders dan ‘vooruit dan maar weer’ zeggen. Het is letterlijk en figuurlijk ruw materiaal. Omdat het gewoon altijd goorder kan.

Van tijd tot tijd (welke tijd zien we dan wel weer, je moet gewoon op gezette tijden maar even kijken of er nog wat nieuws is) op dit blog “Hard Goor & Schokkend, Tammo Kwakmeijer’s Verhaal”.

Vandaag deel 1.

BeQuickDokkum

Hard, goor en schokkend, het verhaal van Tammo Kwakmeijer.

De eerste ontmoeting
We hadden afgesproken in sexclub de Woeste Hoeve, ‘daar ben ik kind aan huis’ aldus Tammo Kwakmeijer. Tammo was in het verleden rechtsback bij SC Veendam, de recent failliet gegane cultclub uit Oost Groningen. Maar is vooral bekend van zijn periode bij FC Groningen.

Wikipedia pagina van Tammo Kwakmeijer
Tamme ‘Tammo’ Maria Josef Kwakmeijer (Wildervank, 18 januari 1977) is een Noordelijke profvoetballer die onder andere voor FC Groningen,  Emmen en SC Veendam speelde. Hij kreeg landelijke bekendheid rondom het omkoopschandaal waar FC Groningen en PSV bij betrokken waren. Het leverde hem een schorsing op, die later wegens gebrek aan bewijs ingetrokken werd.
Kwakmeijer geniet de reputatie als zijnde de hardste en gemeenste verdediger die ooit voet zette in de eredivisie. Hij brak ooit de rug van een tegenstander in een poging een doelpunt te voorkomen en kwam weg met geel.

Tegenwoordig zit Kwakmeijer zonder club. Al kreeg hij in zijn laatste seizoen als prof bij SC Veendam al geen speeltijd meer wegens een chronische kring-en sluitspierblessure.

Toen ik de Woeste Hoeve betrad schrok ik (niet veel gewend als zijnde nooit profvoetballer geweest) van wat ik daar zag.
Een volle zaal.
Een podium.
Een show.
Op een krukje zat een volledig kale en totaal naakte man.  Heel erg zwaar onder invloed. Een draad spuug hing uit zijn mond. De snotgoot onder zijn neus glom, een mond onder een nattige peper en zout kleurige snor met witte poederklontertjes grijnsde mij aan. Voor hem op de grond zat een snol die gebeft werd door een Duitse herder terwijl ze de geaderde dikke lul van de kale naakte man tot aan haar huig naar binnen had gewerkt. In de als Duitse herder verklede beffer herkende ik Tammo, in de naakte kale krukzitter zijn voormalig teamgenoot Engel Butje. En die snol, die kende ik ook, die verkocht vroeger in zo’n ouderwets lokethok kaartjes voor de tribune achter de goal op de Langeleegte, het was de 67 jarige Renske Kadaver, een in de Veenkoloniën befaamde schaamhaar epilerende kontvingeraar, zo wisten Butje en Kwakmeijer mij later te vertellen.

Tammo trok zijn mond van de natte spleet van het ouwe wijf en gromde me “Bist doar nou ol mienjong, most eem wacht’n want ik bin nog eem bezig, jaa. Moak aans mar een fotoow veur oppe koffer faan’t bouk. Hier hest mien mobiel” toe.

Na mijn ontbijt en lunch uitgekotst te hebben op het met schaamhaar beklede toilet van de hoerenkast keerde ik terug in de zaal waar Tammo en Engel inmiddels bezig waren de ouwe hoer te sandwichen. Er was nog iemand bij gekomen. Een sigaren rokende dunne spierwitte en spiernaakte man die de beide voetballers afranselde met een zweep.
Was dat… Ja. Dat was hem inderdaad. De verslaggever van het Dagblad van het Noorden die FC Groningen ‘deed’, maar nu even bezig was met SC Veendam.

Een uur later schudde Tammo mij de hand. Ik rook aan mijn hand en concludeerde dat Tammo zijn handen nog niet had gewassen. Tammo droeg een country line dance pak inclusief een stinkende leren cowboyhoed. “De schoorsteen moet blijven roken, er moet beleg op het brood en mijn beide dochters zitten op het Winkler Prins College en die schoolboeken zijn anders ook niet te betalen. Bij Veendam was het ook geen vetpot en hier kon ik wederom van mijn hobby mijn werk maken”, zo verklaarde Tammo zijn ietwat bizarre activiteiten met de twee andere mannen en de oude vrouw op het podium. “Van mooie vrouwen word ik nerveus, komt nog bij dat er in Oost Groningen ook geen mooie vrouwen zijn, die zitten allemaal in stad”. De ouwe vrouw bleek de moeder van zijn eerste vriendinnetje te zijn. Dat vriendinnetje was er ooit met Martin Drent vandoor gegaan, Tammo achterlatend met de moeder.”Maar ik ben een paar jaar geleden uit de kast komm’n als gerontofiel, dus dat trof”. Thuis had ie zijn vrouwtje, een vroeg oude voormalig cassiére van de Hema met een huidziekte waardoor haar huid extreem rimpelig was.  Die vond het allemaal wel best zolang hij haar maar niet lastig viel met zijn trio’s of met animal sex. Tammo at graag van verschillende walletjes. “Altijd gedaan, nooit anders dan prima bevallen”.

Terwijl Tammo met meer consumptie sprak dan hij kon betalen als hij het van zijn Veendam salaris moest hebben kwam Engel Butje bij ons zitten. Die had een haarstukje op. Dat zat achterstevoren en volgens mij ook binnenstebuiten. Hij mompelde iets onverstaanbaars en flikkerde van zijn kruk en bleef roerloos liggen. Tien tellen later snurkte hij zo hard dat Tammo en ik elkaar niet meer konden verstaan. “Kom morgen maar naar mijn huis in Wildervank” nodigde Tammo mij uit, “daar is het wat rustiger”.

Deel 2 klik

Deel 3 klik

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Voetbal en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Player X van SC Veendam — Hard, goor en schokkend, het verhaal van Tammo Kwakmeijer (deel 1)

  1. Pingback: Player X van SC Veendam (deel 2) | Abubakari de Vries' Blog

  2. Pingback: Player X van SC Veendam (deel 3) | Abubakari de Vries' Blog

  3. Pingback: Abubakari de Vries’ Fruitblik op week zoveel&twintig 2013 inclusief Dead Kennedys, Feddy de Grooth Cultheld, Eagles Panini, | Abubakari de Vries' Blog

  4. Pingback: Tammo Kwakmeijer, Speler X van Veendam (deel 4) | Abubakari de Vries' Blog

  5. Pingback: Tammo Kwakmeijer, Speler X van Veendam (deel 5) | Abubakari de Vries' Blog

  6. Pingback: Tammo Kwakmeijer, Speler X van Veendam (deel 6) | Abubakari de Vries' Blog

  7. homodate zegt:

    Kan het gewoon bijna niet geloven.

  8. Nou, het is volledig waar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.