The Nighttime is the Right Time & 24-7 is the right time… for Lisa

Ik ben een nachtmens. Ik werk ’s nachts zodat ik nooit om zeven uur op hoef te staan, maar vooral omdat de stilte van de nacht mij als part time misantroop altijd goed bevalt. Ik hou op zijn tijd van eenzaamheid, er woont een lonesome cowboy in mij. En voor part time lonesome cowboys, loners, misantropen en einzelgängers is er de nacht. Waarvoor dank.

Voor ik alleen nog in de nacht ging werken doolde ik’s nachts regelmatig door de stille stad. Op momenten dat iedereen sliep en de wereld voor mij alleen was. Ik fantaseerde me de enige overlever van een nucleaire ramp of een zombie invasie. Dat werkte trouwens beter in Dokkum, waar ik vroeger woonde en waar  overdag vaak al geen fuck te beleven was en doordeweeks ’s nachts al helemaal niet, dan in Groningen waar ik nu woon. Het Parijs van het Noorden, the City that never Sleeps. Hier kom je zelfs op zondagochtend om half negen nog mensen tegen. Al doen die soms ook wel eens aan zombies denken. Maar goed, die tijden heb ik zelf ook gehad, in de vroege ochtend laveloos strompelend op zoek naar mijn huis.

Mijn oudste dochter is een 24 uurs mens. Voor haar zitten er nooit genoeg uren in een dag. Overdag altijd druk bezig met school, buiten spelen, tekenen, schrijven, knutselen, spelletjes doen, handwerkjes maken, uitjes naar biep, zwembad, stad of een activiteit van de BSV of wat er maar georganiseerd wordt, Lisa is altijd enthousiast en wil niks missen. Moet ze slapen -want dat moeten meisjes van 10 nu eenmaal ook wel eens- dan gaat ze eerst nog stiekem lezen. Wordt ze betrapt dan heeft ze altijd wel een -uiterst doorzichtige, maar goed bedachte en immer originele- smoes paraat. Voor Lisa zou een dag eigenlijk uit 40 uur moeten bestaan, of zou een mens gewoon zonder slaap moeten kunnen.

 Een vriendinnetje die al in groep 8 zit was vorige week met haar klas op kamp geweest en toen Lisa hoorde dat je op kamp heel laat gaat slapen en heel vroeg weer wakker bent glinsterden haar ogen. Het Paradijs!
Vorige week gingen ze in de speeltuin spelen dat ze op kamp waren.
-Wat gaan jullie dan spelen? 
-“We gaan spelen dat we pas om half vijf gingen slapen en om half acht alweer wakker waren” zei Lisa met een dromerige blik en met wederom die enthousiaste glinstering in haar ogen.

Deze is voor Lisa, mijn 24 hour Girl.

Zelf ben ik trouwens ook wel een five hour man. Maar dat terzijde.

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Muziek en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.