Een prachtboek: De perzik van onsterfelijkheid – Jan Wolkers

Schokkende bekentenis: Ik ben 45 jaar oud en tot vorige week had ik nog nooit een boek van Jan Wolkers gelezen.
Blijde boodschap: Ik heb een boek van Jan Wolkers gelezen en het was één van de geweldigste boeken die ik in tijden gelezen heb!
4499De perzik van onsterfelijkheid is een dag uit het leven van Ben Ruwiel. Bevrijdingsdag 1980 om precies te zijn. Ben is een ouwe man en is aan het aftakelen. Hij woont driehoog in Amsterdam op een viezig appartementje. Met zijn vrouw Corrie die niet meer uit bed komt omdat ze het leven zat is en zelf ook vaak zat is. Op het voeteneind ligt Snoet, de ook al hevig aftakelende hond.

Het boek is opgedeeld in drie delen. Ochtend, Middag, Avond.
’s Ochtends is Ben de boel aan het opruimen omdat er een nieuwe hulp komt voor Corrie en hij de boel een beetje toonbaar wil maken voor dat mens. Ontelbare lege flessen, een ouwe brommer en kapot servies en nog veel meer beland bij het oud vuil. Ben overpeinst ondertussen. Hij denkt aan Henk, zijn vriend en Corry’s eerste liefde. Henk werd door de Mof kapotgeschoten. Henk was een vlotte mooie jongen, Ben is tweede keus.

’s Middags gaat Ben de stad in, hij scoort een bevroren stuk pens voor Snoet hetgeen hij onder zijn kleren tegen zijn  buik ontdooit voor Snoet. Hij wil een nieuw brommertje voor Corry kopen, ondanks dat die er nooit meer uit komt, maar alle winkels zijn gesloten omdat het bevrijdingdsdag is. Zijn omzwervingen leiden hem onder andere via een Canadees naar het Rijksmuseum (waar ik zelf afgelopen vrijdag ben geweest en waar ik veel herkende in het bezoek van Ben) waar hij een scene maakt tegen enkele Duitse toeristen en het museum uit wordt gegooid. 

‘s Avonds gaat hij met Snoet naar zijn tuintje. Snoet, de oude hond die Wolkerse liefde krijgt, ontroerend. Ben helpt de oude hond zijn harde witte kalkkeutels uit zijn hondekont te krijgen, is buitengewoon gesteld op de hond die meer dood dan levend is. En vindt eindelijk een brommertje voor Corrie, een aftands sloopding zonder voorwiel. Hij hijst het ding achterop de fiets en ploegt zich een weg terug naar huis. 

Wat een ontzettend mooi boek is dit! Tragikomisch, diepdroevig, schitterend geschreven, bij tijden vies als het leven zelf. Je ruikt de geur van smeltende pens, de geur van de sigaretten en goedkope drank dankzij de sobere maar poëtische manier van schrijven van Jan Wolkers. Ontroerend boek ook, ik had een heel grappig boek verwacht, is het op een bepaalde manier ook wel, maar het is ook en vooral een treurig verhaal over een lieve oude versleten man.

Ook heel mooi vond ik het stuk dat Ben op zijn tuintje bezig was, de Jan Wolkers die ik van tv ken in zijn tuintje (wat ben jij een lief diertje) klonk daar heel luid in door. Sowieso zag ik Jan Wolkers de hele tijd voor me bij de persoon Ben Ruwiel. Ongenadig tegen het meelopende klootjesvolk, lief voor het individu.
8ba47c50-e03e-012b-65fc-0050569428b1
Maar wat een juweel zeg, dit boek. En wat een witte kalkdrol ben ik dat ik pas op mijn 45ste een boek van Jan Wolkers ben gaan lezen…

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een prachtboek: De perzik van onsterfelijkheid – Jan Wolkers

  1. antihumani zegt:

    De perzik van onsterfelijkheid. Wat een beest van een titel. Alleen daarom al ga ik ‘m kopen.

  2. Gerbie zegt:

    http://gerbie7.wordpress.com/2008/02/19/jan-wolkers-zwarte-bevrijding/

    Ik was ook al hard op weg naar de voltooiing van vier decennia toen ik voor het eerst een dun boekje van hem las..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s