Een Zaterdagochtend in Dokkum in 1992

Het heeft even geduurd, maar na vijf jaar is ook P. abonnee van dit cultblog geworden. Als ie het eerder had gevonden was ie vast eerder geabbaneerd geworden sillewemarsegge.
Speciaal voor P. een bijdrage uit de oude doosch. Een zaterdagochtend op de Spoorstraat/Heldersstraat in Dokkum, 1992. Of 1993. Of whateverennegentig.

 

ZATERDAG
Ik word bezweet wakker. Ik lig op mijn bed met mijn dikke leren jas nog aan. Mijn trui heb ik wel uitgedaan, mijn modderschoenen niet. Het bed zit vol zwarte modderstrepen. De kachel staat op full power en mijn hoofd bonkt. Mijn mond is zo droog dat het pijn doet. Er is een poot van mijn bed afgebroken waardoor mijn bed kantelt als ik op wil staan.

Als ik opsta voel ik een felle pijnscheut in mijn bovenbeen.  In mijn broek zit een rafelig gat op kniehoogte. Ik trek mijn broek naar beneden en zie een blauwpaarse plek op mijn been. Mijn knie ligt ook open, maar bloed niet meer. Ik check mijn zakken. In mijn broekzak zit verkreukeld papiergeld en voor ongeveer 25 gulden aan losgeld. In mijn andere broekzak zit een blok hash. Terwijl ik de vorige dag toch echt wiet gekocht had. 

Mijn woonkamer is een chaos. Een colafles is omgevallen en aan de vlek op mijn lichtgrijze vloerbedekking te zien was het een bijna volle fles. Er ligt glas op de grond, de inhoud van een half pakje shag ligt verkruimeld in de cola, het is niet mijn merk shag zie ik aan het pakje wat nog op tafel ligt. En de aansteker die op tafel ligt komt me ook niet bekend voor.

Er liggen tientallen cd hoesjes over de vloer. Sommige met een cd er in, maar geen enkele met de cd die bij het doosje hoort. Op de cd speler ligt een stapel cd’s, ze plakken aan elkaar vast. Naast de stereo ligt een videoband waar meters tape uit hangt, het is een Peppi & Kokki videoband.

In de videorecorder zit een videoband die er niet meer uit wil. De TV blijkt ook nog aan te staan. Zwart beeld met in het midden een oranje stip met een omtrek van 5 centimeter. Als ik op een knop druk begint de TV te knetteren en met een doffe plof geeft de TV de geest.

De vloer ligt bezaaid met versnipperde krant. De grote plant in de hoek van de kamer heeft in brand gestaan en de vissenkom is leeg. Als ik de stereo aan zet blijkt hij op het hoogst mogelijke volume te staan. Het is niet om aan te horen, daar waar ik mij nog vaag herinner dat het ‘s Nachts geweldig klonk.

Op de deur hangt een briefje met de tekst “Klootzak”. In de gang ligt een mij volledig onbekend iemand te slapen in een plas braaksel. De poster van Jari Litmanen is gescheurd. Er zit een barst in het raam van de voordeur. Ik heb dorst.

 

 


Maandag deel 2.

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Muziek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s