Abubakari leest Het Duistere Dal – Thomas Willmann

Een Alpenwestern, dat is weer eens iets anders. De net verschenen Nederlandse vertaling van Das Finstere Tal uit 2010 leek mij wel een mooi boek.
lIn een bijzonder afgelegen en afgesloten dal hoog in de bergen woont een zeer gesloten gemeenschap. Op een dag komt een jongeman, Greider genaamd, op een ezel het dorpje in het dal binnen gereden. Hij is schilder en zou graag in het dorp overwinteren. Uiteraard zit men niet op een vreemdeling te wachten, maar daar heeft de jongeman al op gerekend. Hij gokt op de hebzucht van de bewoners en biedt ze een zak geld. Een goede gok, hij mag blijven.
Zes mannen te paard, de Gebroerders Brenner, besnord en bebaard, lijken de macht in het dorp in handen te hebben. Zij geven hun goedkeuring aan zijn verblijf. Greider mag bij een weduwe en haar dochter als kostganger blijven.

De eerste 170 van de 319 paginas kabbelen op een rustige manier voorbij. Er gebeurt niet veel schokkends, maar langzaam maar zeker wordt wel duidelijk dat Greider niet voor niets naar dit dal is gekomen. Een dreigende sfeer, terloopse halve onthullingen, verzwegen leed, er is iets in het dal waar je je vinger niet op kunt leggen.

Willmann slaagt er in die helft van het boek, ondanks dat er eigenlijk niet veel gebeurd, boeiend te houden. Hij doet dat door, het dal en enkele van de inwoners te beschrijven. Over de tochten van Greider door het dal te vertellen, een bepalende gebeurtenis in het leven van de jonge Greider via een flash back te vertellen en een zwaard van Damocles op te hangen. Je weet, er is iets. Maar wat er is weet je niet. Maar wel dat er iets is.

En je weet dat dat zwaard gaat vallen, dat er bloed gaat vloeien. Meer bloed, want twee van de broers Brenner komen in dat eerste deel om het leven. De eerste wordt bedolven onder een lading hout. Willmann beschrijft zeer beeldend hoe de broer er daarna uit ziet. En geeft zo een voorproefje van wat er aan gruwelijks gaat gebeuren.

Want vanaf bladzijde 170 gaat het los. In een lang hoofdstuk wordt via een flash back, in twee perspectieven die uiteindelijk samen komen, duidelijk wat er zich afspeelt in het dal. Wat dat in het verleden voor noodlottige gebeurtenis op heeft geleverd.
En daarna is het party time. There will be blood. Het verhaal dendert dan voort, de rust uit de eerste helft van het boek is verdwenen. In de Alpen sneeuw gaat het richting een ouderwetse showdown. Te paard, geweer mee en wees op je hoede.

Ik vond het een bijzonder boek, zeer de moeite waard. Boeiend en vragen oproepend in het eerste deel, bloedstollend & bloederig in het tweede deel van het boek. Een sinister geheim onthullend, een bizar verhaal vertellend. 

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s