Abubakari leest Ondermajordomus Minor – Patrick deWitt

Sinds ik de Gebroeders Sisters las, de geweldige roman over de a typische cowboys Eli en Charlie Sisters, is een nieuw boek van Patrick deWitt wat mij betreft altijd goed nieuws. En dus vroeg ik voor mijn verjaardag
Ondermajordomus Minor, zijn nieuwe boek. Een Monthy Pythonesk sprookje in een weirde setting over een wat klungelige antiheld.


Een romantische avonturenroman, een fabel zonder moraal en een inktzwarte komedie ineen: dit nieuwe boek van Patrick deWitt gaat over de jonge Lucien (Lucy) Minor, dwangmatig leugenaar, onbeminde eenzaat in een dorp vol reuzen, die een betrekking aanvaardt als ‘ondermajordomus’ op een grimmig kasteel in een afgelegen bergstreek, ‘een beslissing die leidde tot velerlei verwikkelingen, waaronder, maar niet uitsluitend, ware liefde, bitter hartzeer, withete geestesangst en een acute aandrang tot moorden’. Op het kasteel en in het onderhorige dorp ontmoet hij onder anderen een melancholieke butler, een krankzinnige baron, een clubje aan seksuele uitspattingen verslaafde aristocraten, een koppel sympathieke dieven en niet te vergeten de aanminnige Klara, om wier hand hij dingt met een buitengewoon knappe partizaan.
Aldus de achterflap.

Op de achterflap werd ook gesproken over Wes Anderson en aan het universum wat die in zijn films schept deed dit boek mij inderdaad denken. Snufje Roald Dahl, beetje Monthy Python gemixt door Patrick deWitt. Het zorgt voor een maf verhaal vol weirde personages in een bizarre setting. Zo woedt er een oorlog op de hellingen rond het kasteel waar Lucy gaat werken. Maar niemand weet waar die oorlog nou eigenlijk om draait. En zo is het hele leven in het naamloze dorp in een tijdloos land; een tikkeltje apart.

De kasteelheer annex Lucy’s werkgever is volledig van Lotje getikt. Lucy ziet hem s Nachts eens een levende rat opvreten. De dorpelingen zijn ook zonder uitzondering bijzondere personen; dieven, leugenaars en oplichters, maar wel van het sympathieke slag. Lucy wordt ook nog verliefd. Op een meisje die een wonderlijke relatie heeft met een soldaat en ondertussen verliefd is op Lucy. Het brengt nogal wat verwarring teweeg bij Lucy.

In eigen huis & stad is Lucy een beetje een luie niksnut, vandaar dat hij -tot groot plezier van zijn ouders- uit die stad vertrekt en elders werk zoekt. Hij ontwikkelt zich daar bijna ongemerkt van een niksnut tot een daadkrachtig persoon. Onder andere doordat hij in het Grote Gat valt. Het Grote Gat is een mysterieus iets, totdat Lucy er in terecht komt en op wonderbaarlijke wijze iets onmogelijks bewerkstelligt.

Lucy’s nieuwe omgeving zit boordevol mensen die een tik van de molen hebben gehad. Misschien is Klara, de liefde van Lucy, nog een tikkie normaal maar dat is dan ook de enige. Zo blijkt ook tijdens een feestje op het kasteel. De baron is blij -en op zich uit zijn psychose- als de barones terugkeert op het kasteel. Twee bevriende stellen komen op bezoek. Een graaf en gravin en een ander adelijk stel. Ze zetten het op een zuipen en vreten en gaan zich te buiten in een zeer bijzondere orgie. De graaf heeft het voorzien op Klara, dat merkt Lucy die daar op voor dit boek typerende wijze mee afweeft.

Een absurdistisch komisch liefdesverhaal in de vorm van een avonturenroman, vol vaart, origineel, Kafkaesk, soms gewelddadig soms teder. Erg leuk boek!

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.