Abubakari leest Legende van een zelfmoord-David Vann

Gezellig wordt het niet in de boeken van David Vann. In Goat Mountain schiet een jongetje die met zijn pa en zijn opa op zijn eerste hertenjacht gaat gelijk een stroper dood in plaats van een hert. In Aquarium komt een vader terug in het leven van een dochter. Pa had de kuierlatten genomen toen moeder ziek en half krankzinnig te bed lag, zichzelf onderschijtend, en de zorg overgelaten aan zijn toen twaalfjarige dochter.
Zware trauma’s, totale waanzin, koele killers van 12 jaar oud, ingrediënten van een schrijver wiens vader zelfmoord pleegde toen de schrijver dertien jaar oud was.

Over die vader gaat Legende van een zelfmoord. En over die zoon gaat het ook. Vijf korte verhalen en één lang verhaal. Over pa (mislukt als tandarts, mislukt als visser, mislukt als echtgenoot en mislukt als vader) en volledig in de knoop met zichzelf die na zijn zoveelste mislukking zichzelf op zijn boot door zijn kop schiet. Over overspelige pa die gaat scheiden en een nieuwe vrouw heeft die uit een raar nest blijkt te komen. Over de nieuwe mannen in het leven van zijn moeder.

Maar vooral over what if…
Ik zag nadat ik dit boek las op youtube een interview met David Vann over dit boek.
Toen David Vann dertien jaar oud was vroeg zijn vader of David een jaar lang met hem in de wildernis van Alaska wilde wonen. David zei nee. Twee weken later pleegde zijn vader zelfmoord. David Vann vroeg zich af of zijn pa nog zou leven als David ja had gezegd. En het lange verhaal in dit boek gaat over wat er gebeurd zou zijn als David met zijn pa naar Alaska was gegaan.
Het is het verhaal van een egoïstische mislukkeling die zijn zoon met allerlei ellende opscheept, een pa die zijn zoon meesleept naar een onbewoond eiland in de middle of nowhere waar ze van de natuur moeten leven in een bos waar ook hongerige beren rondlopen. Pa blijkt zich niet heel goed voorbereid te hebben en ligt elke avond te janken en te zwelgen in zelfmedelijden waarmee hij zijn zoon uit de slaap houdt.
Een trip die niet goed af kán lopen. En dat doet het dus ook niet bepaald niet.


Als je David Vann zo ziet zou je eerder verwachten dat ie leuke vrolijke boeken schrijft. Maar deze man schrijft duistere boeken vol bloed, ellende, goorheid, moord, doodslag, narigheid, trauma’s op een vrij luchtige manier. Op een ‘shit happens nou eenmaal’ toontje komen de meest bizarre voorvallen en ellende voorbij.
Zelf zegt ie over Aquarium dat ie eindelijk eens een vrolijk boek heeft geschreven.
Haha, als dat boek vrolijk is dan is de laatste De Graafschap-Ajax voor mij ook iets vrolijks.

Mijn volgende boek gaat dan ook wederom een David Vann boek zijn, Caribou Island.
Over de ouders van de tweede vrouw van zijn pa, in één van de korte verhalen van Legend of a Suicide schiet de moeder van die vrouw haar man dood en pleegt daarna zelfmoord. En deze mensen spelen de hoofdrol in Caribou Island. Nou, dat wordt dus weer een fijn verhaal.

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s