De Smurfmuziek Encyclopedie

 

Om de paneermailers die vragen “wanneer komt die Smurfen Muziek Encyclopedie nu eindelijk eens uit” tegemoet te komen, de voorpublicatie van het al in 2010 aangekondigde (maar voorlopig weer uitgestelde) blauwe boekwerk der muziek:

VOORPUBLICATIE UIT DE EERSTE SMURFENMUZIEKENCYCLOPEDIE

De oplettende lezer had het al door, ik ben een liefhebber van Smurfenmuziek. En een liefhebber van Smurfenmuziek heeft veel uit te leggen. Vandaar dat ik begonnen ben aan de definitieve Smurfen Pop Encyclopedie. Waarin ik voor eens en voor altijd afreken met alle verzinsels omtrent Smurfenmuziek.

harmonysmurf

Als je zegt dat je van Smurfenmuziek houdt krijg je vaak de vraag of die Smurfen wel wat anders kunnen dan de Blues spelen. Of de sneer “wat ik daar nou aan vind, dat Smurfenlied”. Typisch reacties van mensen die niks van Smurfenmuziek en van Smurfenland in het bijzonder weten. En buitengewoon irritant voor hem of haar die wel thuis is in de wereld die Smurfsound heet.

Okay, wat Reggae voor Jamaica is is de Blues voor Smurfenland. Daar kan zelfs ik niet omheen. Maar er is zoveel meer dan alleen Blues in Smurfenland. De Smurfjazz van Trompet Smurf om maar eens wat te noemen. De vette beuknoise van Big Blue, de psychedelica van Monster Smurf of de Surfsmurfpunk van SurfSmurf om maar eens dé undergroundsmurfband uit Smurfenland van dit moment te noemen. Helaas worden dit soort bands overschaduwt door vercommercialiseerde Smurfenartiesten als Jantje Smurf of door Blue Band die elke gelegenheid aangrijpen om geld te verdienen met hun even boterzachte als gladde liedjes.

smurfssinging-trioDe ellende op muziekgebied in Smurfenland begon in 1977 toen ene Pierre Kartner het Smurfenbos betrad. Smurfenland was destijds het Memphis, Tennessee van het muzikale universum, ze scoorden de ene kwaliteitshit na de andere met hun Smurfensound afkomstig uit de Smurf Studio’s. Het kon dan ook niet uitblijven dat de profiteurs en parasieten zich zouden gaan melden. Een zich Vader Abraham noemende grijsaard verleidde enkele van de naar succes smachtende doch muzikaal minder gezegende Smurfen tot het opnemen van het mierzoete en übercommerciele Smurfenlied. Een lied wat voor eens en altijd het muzikale Smurfen universum zou veranderen. Weg was de goeie naam van de Smurfen op muzikaal gebied. “Er was na dat rotsmurfenlied tijdenlang geen droog brood meer te verdienen voor de oprechte muzikale Smurf en bij optredens werd je doodgegooid met verzoekjes voor het Smurfenlied”, aldus Screamin’ Big Poppa Smurf, de grootste Blueslegende van Smurfenland.

Overigens was niet alleen de goeie naam op muzikaal gebied verdwenen, ook Vader Abraham was verdwenen. Smurfin (destijds deel uitmakend van het achtergrondkoor): “Geen cent hebben we er voor gehad, alles verdween in de zakken van Vader Abraham. Een bakje smurfbessen was het enige wat er af kon. Vage beloftes te over, het geld zou nog wel komen, geduld moesten we hebben. Nou, ik heb  jaren gewacht, maar nog nooit een cent gezien. Die vuile zakkenvuller met dat domme bolhoedje heeft ons gewoon opgelicht”. Daarnaast heeft Vader Abraham Smurfin in die tijd meerdere malen sexueel misbruikt.

Volgens velen is Grote Smurf de 241ste (de huidige Grote Smurf dus) zelfs een (bastaard)zoon van Vader Abraham en Smurfin. Het is een onderwerp waarop een enorm taboe rust in Smurfenland, dus daar kom je niet veel meer over te weten. Al heb ik off the record het verhaal bevestigd gekregen, maar is mij verboden de (gruwelijke) details te publiceren. “Het is nergens voor nodig dit verhaal opnieuw op te rakelen” zo luidt de  algemene opinie in Smurfenland. Feit is dat Vader Abraham ook 33 jaar na dato nog steeds Smurfvijand nummer 1 is. En als ik hoor wat hij in de lente van 1977 met Smurfin uitgevreten heeft is dat ook geen wonder.

smurf-fingerDe “Smurfenlied affaire” heeft tot een grote tweedeling geleid in Smurfenland. Aan de ene kant de “Had ik het niet gezegd, die Vader A. is een oplichter” smurfen, aangevoerd door Brilsmurf en (pas later) Smurfin. Aan de andere kant de Smurfen die na het commerciële succes van het Smurfenlied zijn gaan proberen de smurfensound verder uit te buiten. Elke nieuwe hype stevig omarmend en overal waar geld te halen valt staan ze vooraan met hun top40 geluid. Kijk op you youtube en zie de vele vercommercialiseerde smurf hits en je weet genoeg. “De hoeren van de muziekwereld” zo staan de Smurfen inmiddels bekend. De uitverkoop is inmiddels zo ver dat Grote Smurf zelfs de ouwe Smurftraditional “Blauw” aan Marco Borsato heeft verkocht. Hetgeen de Smurfpunx van Big Blue inspireerde tot het bijtende “He’s a Whore”, over de “Idiot Bastard son” van Vader Abraham, Grote Smurf:

 He’s a whore — I’ll do anything for money
He’s a whore — With the
things you like to eat
He’s a whore — Well, the stories I could tell
He’s a whore — And I’m a moron as well
I’m a whore — He’ll do anything for money
I’m a whore — Because he goes anywhere
I’m a whore — He’ll do anything for money

BIG BLUE met He’s a Whore van Songs about Smurfin’

Gelukkig wint de niet commerciële smurfenmuziek meer en meer terrein. Ik hoef alleen maar te wijzen op de overal uitverkochte wereldtour van Trompetsmurf met zijn Miles Davis improvisaties. Of de jongens van SurfSmurf, die dit jaar een vette festivalhit  hadden met hun uitvoering van Smurf City, de ouwe hit van Jan & Dean uit de 60’s, die trouwens geschreven is door Beach Boy Brian Wilson. En wie ging er vorig weekend in de Alpha tent op Lowlands niet helemaal uit zijn dak op “Smurfin’ Bird” van SurfSmurf? Ook in Amerika een vette hit, mede dankzij de geniale clip met Peter Griffin, Stewie en Brian in  de hoofdrol.

SurfAlle festivals platgespeeld, miljoenen platen verkocht, maar de aanbiedingen om met “een  toegankelijker sound een groot commercieel succes te scoren” terzijde leggend. Al zijn er altijd fundamentalistensmurfpunx die SurfSmurf het succes niet gunnen en ze zakkenvullers noemen. SurfSmurf zelf lijkt niet blij met het plotselinge succes en de enorme aandacht die daarbij komt kijken. Keerzijde van de medaille is dat de zanger van SurfSmurf in Rome in het ziekenhuis ligt nadat hij zaterdag een overdosis smurfbessen heeft genomen. Na Lowlands sprak ik hem kort en toen al liet hij weten dat hij zichzelf en zijn muziek haat en dat hij dood wil. “Neem nou de hoes van onze plaat, babysmurf die naar een Dollarbiljet zwemt, dat is ironisch bedoelt, maar niemand die dat nog ziet. Of wil zien. Als ik dit vantevoren had geweten was ik gewoon Smurfcore blijven spelen met Carcassmell”.

De paralellen met de ondergang van Smurfin die in 1986 samen met Madonna True Blue opnam en ook aan de even plotselinge als massale media aandacht ten onder ging zijn meer dan duidelijk en baren veel smurfen ernstige zorgen. Smurfin pleegde op haar 27ste zelfmoord door middel van een cocktail van smurfbessen, blauwe pilletjes en Blue Curacao. Ze liet drie babysmurfen achter. In Smurfenland wordt druk gesuggereerd dat SurfSmurf zomaar de volgende kan zijn die aan zijn eigen succes ten onder zal gaan.

De Smurfen Muziek Encyclopedie zal medio 2017 verschijnen.

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Muziek en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s