Hoes art februari part II

Eigenlijk ook wel leuk om iets over de platen te vertellen. Al was het maar omdat Mart’n Kul op deze manier minimaal twintig jaar na zijn veel te vroege dood nog op het www beland. Raar maar waar, ik weet niet eens hoe de echte achternaam van Mart’n luidde.

Closer van Joy Division, ja. Inderdaad Zit verder geen verhaal achter, gewoon een killerplaat. Prijsnummer (al staat de plaat er vol mee) Isolation, isola-ation.

Na een periode waarin punk & hardcore de klok sloeg werd het weer tijd voor andere muziek. Onder andere Animals van Pink Floyd, een wat melancholisch klinkende plaat. Kan ook aan de tijd en het gezelschap waarmee ik hem destijds vaak luisterde liggen. Prijsnummer: Sheep (vanwege het mooie intro met electrische piano).

Mijn eerste MDC plaat is Smoke Signals. Geruild met Mart’n Kul. Een Kul(t)figuur
die al jong overleed. Had zijn bijnaam te danken aan zijn uit de kluiten gewassen lul.
Collega in de ceramische fabriek waarin ik de late 80’s werkte en daar haalde hij geregeld zijn slooier tevoorschijn. Draaide je (of een vrouwelijke collega) je (of zich) om , stond Mart’n daar met zijn kolos uit de broek. Mart’n is op zijn 26ste bij een motorongeluk om het leven gekomen. Of hij zijn lul tussen de spaken kreeg en toen over de kop sloeg weet ik niet zeker. Volgens mij had Mart’n deze plaat gekocht omdat ik er zo enthousiast over was. Mart’n vond er geen reet aan, (logisch, Mart’n was net als 99% van Noord Oost Friesland een hardrocker dan wel metalfan), ik had hem op tape en wilde hem best op plaat, dus geruild tegen de debuutplaat van Anthrax want daar vond ik dan weer geen reet aan. Ook geen idee waarom ik die plaat gekocht had trouwens. Anyway, een goede ruil, allebei tevreden. Want Smoke Signals is nog immer een zware favoriet. Prijsnummer (al staat de plaat er vol mee) Paradise Lost.

Lou Reed Live, dat is volgens mij de beste live plaat ooit. Nou ja, één van de beste dan.
De live uitvoeringen van alle nummers op deze plaat zijn nog tien keer beter dan de toch al geweldige studio versies. De andere helft van het concert (uit 1973) staat op Rock ’n Roll Animal. Doe mij een tijdmachine en vul voor me in December 21, 1973, Howard Stein’s Academy of Music in New York City.
Prijsnummer: Pfoeh… Nou ja, doe maar gewoon Walk on the wild Side vanwege het orgel op de achtergrond. Of toch Oh Jim? Ach, wat de fok ook.

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Muziek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Hoes art februari part II

  1. Pingback: Hoes art april/mei/juni | Abubakari de Vries' Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s