Amateurfutbol Rules in Portugal Grupo Desportivo de Lagoa – Culatrense

Een tijdje terug hadden we een vakantie geboekt in de mei vakantie (die voor de helft in april viel, maar goed, dat moet de meivakantie zelf weten), de Algarve was de bestemming.
Meestal zijn we in de zomer(stop) op vakantie en valt er dus geen buitenlands potje te zien, maar nu zijn de competities nog volop bezig, dus dat moest lukken. We zaten in (of vlak buiten) Carvoeiro maar de plaatselijke club met de niet echt Portugese naam Carvoeiro United speelde uit.

Via een Portugees op het voetbalforum, die ik had gevraagd of hij wijs kon worden uit de Portugese sites van amateurvoetbal in de Algarve, kwam ik terecht bij Grupo Desportivo de Lagoa – Culatrense in Estádio Capitão Josino da Costa. In de I Divisao AF Algarve.Vergelijkbaar met de hoofdklasse in Nederland.

Na het reguliere seizoen was de competitie opgesplitst in een kampioensgroep van zes clubs en een groep van zes die voor lijfsbehoud cq tegen degradatie spelen. In die groep staat Grupo Desportivo de Lagoa eerste, Culatrense stond vierde. Geen idee hoeveel er degraderen, maar om het spannend te houden ging ik uit van de onderste drie.

Rond half vier verliet ik het centrum van het niet al te bijzondere Lagoa om richting Estádio Capitão Josino da Costa te lopen. Korte wandeling, Lagoa is niet zo groot en het stadion bleek vlak buiten het centrum een eindje weg aflopen te liggen.
Kijk, daar zijn we al!

Bocht om en daar was de entree van Estádio Capitão Josino da Costa ook al.
Kaartje gekocht, een stukje papier waar met pen 1200 op stond geschreven. 1200 was niet wat het kaartje kostte, want voor 1,50 was ik binnen, geen idee waarom ik een briefje met 1200 kreeg.

En toen doemde Estádio Capitão Josino da Costa op! De naam bleek mooier dan het ‘stadion’. Dan het hele terrein zelfs.
Veel beton, zowel op de tribune als rond het veld. Achter de ene goal een kale vlakte en een soort loods, achter het andere doel een bouwput en wat huizen.

Tegenover de tribune een parkeerplaats en een laag betonnen wit geschilderd gebouwtje. Foeilelijk is een understatement. Maar dat mocht de pret in het geheel niet deren.

De sterren van Culatrense zien en dan sterven, ze waren al druk met de warming up.
Ook Grupo Desportivo de Lagoa was al bezig met de warming up.

Het was nog niet helemaal uitverkocht toen ik mij een plekje in de (toen nog) zon koos.

Kort voor vier uur was het dan zo ver! De matadoreas stonden klaar in hun kooi, bewaakt door vier politieagenten en een bombeiro (brandweervrouw, wat die bij een volledig betonnen sportcomplex moest weet ik ook niet, wellicht voor het geval de licht ontvlambare heethoofden op het veld zouden ontbranden).
Lagoa in het geel, Culatrense in het blauw, daar komen ze aan!
En daar staan ze klaar.
En toen gingen ze los… Een ongelooflijk slechte eerste helft waarin Culatrense 9 man achter de bal hield en Grupo Desportivo de Lagoa er niet in slaagde ook maar iets wat op gevaar leek te stichten. Nou vooruit, dit leek op gevaar
maar de bal zou voor de 3700ste keer over de zijlijn verdwijnen. Culatrense probeerde een paar keer te counteren maar deed dat ook niet erg handig zodat ook voor de andere goal niks gebeurde. Kale Keesie voor de dug out zorgde nog voor de meeste entertainment, een druktemaker van jewelste die er een flinke taak aan had alle Joao’s toe te roepen hoe het wél moest, Vruchteloos, het was en bleef voor rust bar & boos. Nul komma nul kansen.
Het leek meer Onstwedder Boys tegen Boerakker uit zaterdag  3C in district Noord dan Algarvse hoofdklasse.

En zoals het hoort bij degradatievoetbal, de donkere wolken pakten zich samen boven Estádio Capitão Josino da Costa!
Opmerkelijk want al wat wij van maandag t/m zaterdag in de wonderschone Algarve zagen waren behalve prachtige rotspartijen en schitterende stranden aan een schitterend blauwe Atlantische oceaan strakblauwe luchten. Niet geloven? Kijk dan!
Hoe dan ook, in Estádio Capitão Josino da Costa paste het weer zich aan aan het voetbal. Kort na rust begon het zelfs te regenen. Ook In Noordscheschut, zo zag ik in de rust op Voetbalnoord.nl, maar daar regende het goals, VVG won daar met liefst 1-6 en ook VV Dokkum deed goede zaken door runner up Leovardia met 2-1 te verslaan waardoor Dokkum de één na laatste plaats in 3B verliet.
In de rust de dug out (opgebouwd uit flinke tentstokken met een zeiltje er overheen) eens even goed bekeken, unos apapas gegeten en hop met de beentjes voor de tweede helft!Uitverkocht was het nog steeds niet, maar wel wat drukker.
Een tweede helft waarin Culatrense de opponent verraste door nu opeens aanvallend te spelen, en zowaar, er gebeurde soms wat voor het vijandelijk doel. Ik ging er op slag eens goed voor zitten.

Maar toen sloeg een ieder de schrik om het hart, lag Felipe daar nu met een op het oog zesdubbele beenbreuk? Madre Deus, wat een pijn! Dit ziet er niet best uit…
Maar godzijdank, toen Felipe doorkreeg dat hij een vrije trap mee kreeg stond hij op en liep de 100 meter in 9,69.03! Een wonderbaarlijk herstel!

De Portugese tipgever op het forum had me het volgende beloofd:
M’n neef keepte bij zo’n vereniging in onze district, ik ben gaan meetrainen een keer, en kon bijna in een bodybag terug naar NL.  Voorin technisch onderlegde spelers, en vanaf het middenveld naar achteren is het gewoon criminaliteit.
Maar ook op dit front weinig vertier. Het was een sportieve wedstrijd, twee gele kaarten toen er een klein opstootje was en de arbitrao beide kemphanen op de bon slingerde waarna de rust weerkeerde.

De aanvallende intenties van Culatrense verdwenen ondertussen, de trainer was het niet met de grens eens, kansen bleven schaars, het hield op met regenen en de wedstrijd koerste af op een bloedeloze 0-0.

En toen zelfs de trainer er in leek te gaan berusten had ik de hoop definitief opgegeven.

Zul je beleven, in zeven seizoenen Amateurvoetbal Rules pas in seizoen 7 de eerste (en tot dusver enige) 0-0, ga ik naar het buitenland, zie ik direct een 0-0…
Maarrrr, ook in Portugal deed de regel 0-0 bestaat niet opgeld. Tien minuten voor tijd kwam Amaral dos Santos Nilson Oliveira Diliberto da Souza Faria vrij voor de keeper en hij schoot de bal keurig in de korte hoek voorbij de keeper!
GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOLLLLLLLLLLL DE LAGOAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!! 1-0!

Daarna was het uiteraard vrouwen, kinderen, bejaarden, metrosexuelen, honden, katten, olifanten, buurvrouwen, achtertantes, schoonmoeders en kanaries eerst! Vasthouden die voorsprong! En daarbij proberen niet (zoals daarvoor nogal eens gebeurde) een medespeler te raken dan wel omver te schieten.
Eén van die lange halen viel goed, kwam op rechts bij de met nummer 70 getooide invaller Nelson Amavista Coentrao de la Cruz Carvalho terecht, die vond Luis Ronaldo Cristiano Salazar de Vito Monte Carvoeiro en die schoot in de 85′ minuut van dichtbij de 2-0 tegen de touwen. Gekkenhuis in Capitão Josino da Costa! Na 12 minuten blessuretijd (nou ja “blessure” tijd…) floot de arbitrao driemaal en toen was het afgelopen.
Een ongekend slechte wedstrijd, maar wat een prachtige middag en wat een fantastische belevenis, dit middagje in Capitão Josino da Costa!

 

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Amateurvoetbal Rules, Voetbal. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.