Amateurvoetbal Rules vv Winsum – vv Groningen (1E)

(klik op de foto’s om te vergroten)
Twee weken geleden stonden ze ook al tegenover elkaar, in Groningen had VVG toen aan bliksem start genoeg voor een 3-0 zege. Vanmiddag stond de inhaalwedstrijd tussen beide clubs in Winsum op het programma.
Winsum is één van de vier clubs die zich (redelijk) veilig mag wanen in 1E met zes punten voorsprong op nummer 12, voor de rest is het van plek vijf tot plek 14 dringen. VVG kon bij winst van 10 naar 6 stijgen, vier weken geleden stond VVG nog laatste. Kortom, er waren 3 hele dure punten te pakken voor VVG wat ondertussen ook nog grote kans maakt op de derde periode, maar deze wedstrijd telde niet voor de derde maar voor de tweede periode mee.
Was het in Groningen VVG wat een bliksemstart had, nu was het Winsum wat prima uit de startblokken kwam, al na 3 minuten was het raak. Rogier Krohne schoot bij de tweede paal een voorzet binnen en zette Winsum op 1-0. VVG had het in het eerste kwart van de wedstrijd erg moeilijk met Winsum en de thuisploeg had in die fase verder afstand kunnen nemen. Niet dat Winsum kans op kans creeërde maar er waren zeker mogelijkheden op meer.
Maar in plaats van 2-0 stond het vlak voor de drinkpauze halverwege de eerste helft opeens 1-1. Daar ging een goede actie van de watervlugge en technisch zeer begaafde Virgil Muller aan vooraf, die nadat hij zijn tegenstander had afgeschud ook nog een briljante steekpass in huis had waarmee hij Giovanni Salvo vrij voor de keeper zette. Salvo schoof de bal heel beheerst binnen, 1-1.
In het vervolg van de eerste helft waren de ploegen meer aan elkaar gewaagd en vielen er niet heel veel grote kansen te noteren. Winsum had meer met een paar schietkansen van net buiten de zestien kunnen doen en miste op slag van rust zijn beste kans toen de bal voor open doel voorlangs werd geschoten. VVG kwam na een soortgelijke steekpass waaruit de 1-1 viel nogmaals voor de keeper, maar die was nu op tijd uit zijn doel om verder onheil te voorkomen. Rust 1-1.

In de tweede helft had VVG een licht overwicht en kort na rust schreeuwde alles wat VVG was om een strafschop toen Nordin Phillipsen in de zestien meter onderuit werd geduwd/gelopen. De scheidsrechter liet veel doorgaan en zag ook hier niks in. Later was er nog vermeend hands in de Winsum zestien, maar ook daar zag de arbiter niks in.
Beide clubs kregen in de tweede helft wat mogelijkheden, maar echt grote kansen waren er niet of nauwelijks. De wedstrijd koerste af op 1-1 en dat was over de gehele wedstrijd gezien een terechte uitslag geweest. Ware het niet dat VVG in een fase zit waarin het mee zit. In de 88′ minuut ging Jaimie Walstra (verving zijn afwezige broer Wesley) er op rechts vandoor, zette scherp voor en vond bij de eerste paal Virgil Muller die voor zijn tegenstander kwam en VVG twee bonuspunten bezorgde, 1-2.
Winsum probeerde daarna nog met een slotoffensiefje alsnog een punt te pakken en keek in de slotsecondes kwaad naar de scheids toen die niet naar de stip wees na een ferme tackle van Danny Harms. Op de bal en niks aan de hand was het oordeel van de scheidsrechter. Die bal was voor de winterstop ongetwijfeld op de stip gegaan, maar in deze flow blijft VVG een twijfelachtige strafschop bespaard.
Drie dure punten dus voor VVG wat daarmee een stuk stijgt maar nog steeds maar 3 punten boven de streep staat. Volgende week wacht de derby tegen de vrienden van PKC’83. Die wonnen vanmiddag met 5-2 van VEV’67 maar staan ook maar 4 punten boven de streep zodat er volgende week vast geen kadootjes uitgedeeld worden.
Bij winst pakt VVG overigens de derde periode.  In de laatste twee wedstrijden treft VVG nog zware tegenstanders. Nummer 3 Gorecht komt op bezoek naar het Noorden en op de laatste speeldag moet VVG naar kampioen en nieuwbakken hoofdklasser Buitenpost.
Het kan kortom nog alle kanten op voor VVG, misschien spelen ze om promotie naar de Hoofdklasse, misschien tegen degradatie…

Advertenties
Geplaatst in Amateurvoetbal Rules, Voetbal | Een reactie plaatsen

Amateurfutbol Rules in Portugal Grupo Desportivo de Lagoa – Culatrense

Een tijdje terug hadden we een vakantie geboekt in de mei vakantie (die voor de helft in april viel, maar goed, dat moet de meivakantie zelf weten), de Algarve was de bestemming.
Meestal zijn we in de zomer(stop) op vakantie en valt er dus geen buitenlands potje te zien, maar nu zijn de competities nog volop bezig, dus dat moest lukken. We zaten in (of vlak buiten) Carvoeiro maar de plaatselijke club met de niet echt Portugese naam Carvoeiro United speelde uit.

Via een Portugees op het voetbalforum, die ik had gevraagd of hij wijs kon worden uit de Portugese sites van amateurvoetbal in de Algarve, kwam ik terecht bij Grupo Desportivo de Lagoa – Culatrense in Estádio Capitão Josino da Costa. In de I Divisao AF Algarve.Vergelijkbaar met de hoofdklasse in Nederland.

Na het reguliere seizoen was de competitie opgesplitst in een kampioensgroep van zes clubs en een groep van zes die voor lijfsbehoud cq tegen degradatie spelen. In die groep staat Grupo Desportivo de Lagoa eerste, Culatrense stond vierde. Geen idee hoeveel er degraderen, maar om het spannend te houden ging ik uit van de onderste drie.

Rond half vier verliet ik het centrum van het niet al te bijzondere Lagoa om richting Estádio Capitão Josino da Costa te lopen. Korte wandeling, Lagoa is niet zo groot en het stadion bleek vlak buiten het centrum een eindje weg aflopen te liggen.
Kijk, daar zijn we al!

Bocht om en daar was de entree van Estádio Capitão Josino da Costa ook al.
Kaartje gekocht, een stukje papier waar met pen 1200 op stond geschreven. 1200 was niet wat het kaartje kostte, want voor 1,50 was ik binnen, geen idee waarom ik een briefje met 1200 kreeg.

En toen doemde Estádio Capitão Josino da Costa op! De naam bleek mooier dan het ‘stadion’. Dan het hele terrein zelfs.
Veel beton, zowel op de tribune als rond het veld. Achter de ene goal een kale vlakte en een soort loods, achter het andere doel een bouwput en wat huizen.

Tegenover de tribune een parkeerplaats en een laag betonnen wit geschilderd gebouwtje. Foeilelijk is een understatement. Maar dat mocht de pret in het geheel niet deren.

De sterren van Culatrense zien en dan sterven, ze waren al druk met de warming up.
Ook Grupo Desportivo de Lagoa was al bezig met de warming up.

Het was nog niet helemaal uitverkocht toen ik mij een plekje in de (toen nog) zon koos.

Kort voor vier uur was het dan zo ver! De matadoreas stonden klaar in hun kooi, bewaakt door vier politieagenten en een bombeiro (brandweervrouw, wat die bij een volledig betonnen sportcomplex moest weet ik ook niet, wellicht voor het geval de licht ontvlambare heethoofden op het veld zouden ontbranden).
Lagoa in het geel, Culatrense in het blauw, daar komen ze aan!
En daar staan ze klaar.
En toen gingen ze los… Een ongelooflijk slechte eerste helft waarin Culatrense 9 man achter de bal hield en Grupo Desportivo de Lagoa er niet in slaagde ook maar iets wat op gevaar leek te stichten. Nou vooruit, dit leek op gevaar
maar de bal zou voor de 3700ste keer over de zijlijn verdwijnen. Culatrense probeerde een paar keer te counteren maar deed dat ook niet erg handig zodat ook voor de andere goal niks gebeurde. Kale Keesie voor de dug out zorgde nog voor de meeste entertainment, een druktemaker van jewelste die er een flinke taak aan had alle Joao’s toe te roepen hoe het wél moest, Vruchteloos, het was en bleef voor rust bar & boos. Nul komma nul kansen.
Het leek meer Onstwedder Boys tegen Boerakker uit zaterdag  3C in district Noord dan Algarvse hoofdklasse.

En zoals het hoort bij degradatievoetbal, de donkere wolken pakten zich samen boven Estádio Capitão Josino da Costa!
Opmerkelijk want al wat wij van maandag t/m zaterdag in de wonderschone Algarve zagen waren behalve prachtige rotspartijen en schitterende stranden aan een schitterend blauwe Atlantische oceaan strakblauwe luchten. Niet geloven? Kijk dan!
Hoe dan ook, in Estádio Capitão Josino da Costa paste het weer zich aan aan het voetbal. Kort na rust begon het zelfs te regenen. Ook In Noordscheschut, zo zag ik in de rust op Voetbalnoord.nl, maar daar regende het goals, VVG won daar met liefst 1-6 en ook VV Dokkum deed goede zaken door runner up Leovardia met 2-1 te verslaan waardoor Dokkum de één na laatste plaats in 3B verliet.
In de rust de dug out (opgebouwd uit flinke tentstokken met een zeiltje er overheen) eens even goed bekeken, unos apapas gegeten en hop met de beentjes voor de tweede helft!Uitverkocht was het nog steeds niet, maar wel wat drukker.
Een tweede helft waarin Culatrense de opponent verraste door nu opeens aanvallend te spelen, en zowaar, er gebeurde soms wat voor het vijandelijk doel. Ik ging er op slag eens goed voor zitten.

Maar toen sloeg een ieder de schrik om het hart, lag Felipe daar nu met een op het oog zesdubbele beenbreuk? Madre Deus, wat een pijn! Dit ziet er niet best uit…
Maar godzijdank, toen Felipe doorkreeg dat hij een vrije trap mee kreeg stond hij op en liep de 100 meter in 9,69.03! Een wonderbaarlijk herstel!

De Portugese tipgever op het forum had me het volgende beloofd:
M’n neef keepte bij zo’n vereniging in onze district, ik ben gaan meetrainen een keer, en kon bijna in een bodybag terug naar NL.  Voorin technisch onderlegde spelers, en vanaf het middenveld naar achteren is het gewoon criminaliteit.
Maar ook op dit front weinig vertier. Het was een sportieve wedstrijd, twee gele kaarten toen er een klein opstootje was en de arbitrao beide kemphanen op de bon slingerde waarna de rust weerkeerde.

De aanvallende intenties van Culatrense verdwenen ondertussen, de trainer was het niet met de grens eens, kansen bleven schaars, het hield op met regenen en de wedstrijd koerste af op een bloedeloze 0-0.

En toen zelfs de trainer er in leek te gaan berusten had ik de hoop definitief opgegeven.

Zul je beleven, in zeven seizoenen Amateurvoetbal Rules pas in seizoen 7 de eerste (en tot dusver enige) 0-0, ga ik naar het buitenland, zie ik direct een 0-0…
Maarrrr, ook in Portugal deed de regel 0-0 bestaat niet opgeld. Tien minuten voor tijd kwam Amaral dos Santos Nilson Oliveira Diliberto da Souza Faria vrij voor de keeper en hij schoot de bal keurig in de korte hoek voorbij de keeper!
GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOLLLLLLLLLLL DE LAGOAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!! 1-0!

Daarna was het uiteraard vrouwen, kinderen, bejaarden, metrosexuelen, honden, katten, olifanten, buurvrouwen, achtertantes, schoonmoeders en kanaries eerst! Vasthouden die voorsprong! En daarbij proberen niet (zoals daarvoor nogal eens gebeurde) een medespeler te raken dan wel omver te schieten.
Eén van die lange halen viel goed, kwam op rechts bij de met nummer 70 getooide invaller Nelson Amavista Coentrao de la Cruz Carvalho terecht, die vond Luis Ronaldo Cristiano Salazar de Vito Monte Carvoeiro en die schoot in de 85′ minuut van dichtbij de 2-0 tegen de touwen. Gekkenhuis in Capitão Josino da Costa! Na 12 minuten blessuretijd (nou ja “blessure” tijd…) floot de arbitrao driemaal en toen was het afgelopen.
Een ongekend slechte wedstrijd, maar wat een prachtige middag en wat een fantastische belevenis, dit middagje in Capitão Josino da Costa!

 

Geplaatst in Amateurvoetbal Rules, Voetbal | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules The Knickerbockers-DVC Appingedam (3C)

Een potje voetbal op de vrijdagavond, Jupiler League avond, maar deze wedstrijd vond plaats in 3C, zaterdag. The Knickerbockers ontving DVC Appingedam.
Matchwinner Patrick Nanninga staat klaar voor de aftrap

Voor the Knickerbockers stond er niet veel meer op het spel in het vrijdagavondpotje tegen DVC Appingedam, de studenten lijken kansloos voor de titel en maken zich op voor de nacompetitie na het winnen van de eerste periode. Voor DVC Appingedam was het zaak punten te pakken in de strijd om het ontlopen van nacompetitie tegen degradatie. En bijna was dat uit bij de nummer 2 nog gelukt ook.

Dat DVC nog uitzicht op een resultaat had mocht na de eerste helft een wonder heten. Zonder echt goed te spelen kreeg TKB een stuk of vijf grote kansen, maar gebrek aan scherpte en een goeie keeper stonden treffers in de weg. Van DVC werd voor rust in aanvallend opzicht weinig vernomen.

In de tweede helft was het bij TKB nog wat slordiger dan voor rust en kon DVC beter in de wedstrijd komen. En na een uur zowaar de leiding nemen via Roy de Groot.
TKB lijkt de grootse vorm wat kwijt, ook in de topper tegen HFC’15 een kleine week eerder lukte er maar weinig. Passes kwamen vaker niet dan wel aan, ballen sprongen wel erg vaak van de voet, TKB mocht blij zijn dat het met DVC geen hoogvlieger trof anders hadden ze gister op zeker verloren.
TKB leek dan ook op weg naar een nederlaag, tot tien minuten voor tijd. Uit een corner werd de bal tegen de hand van een DVC’er gekopt, strafschop en (veel te zwaar gestraft voor een per ongelukke handsbal) rood. Patrick Nanninga benutte de strafschop, 1-1.

Nadat DVC nog een enorme kans liet liggen toen een aanvaller voor open goal veel te lang treuzelde in plaats van gewoon binnen te schieten kregen de Damsters in de slotminuut de kous nog op de kop. Een doelpunt wat paste in de van beide kanten slechte wedstrijd. Een DVC verdediger maaide over de bal, die opstuitte en tegen de hand van die zelfde verdediger kwam. Opnieuw een strafschop, in de laatste seconde van de wedstrijd. Bijzonder sneu voor de gasten die op basis van inzet en hun betere tweede helft wel een punt verdienden. Dat punt kwam er niet, Patrick Nanninga benutte ook zijn tweede strafschop, 2-1 voor TKB. Net als vorige week ging DVC in de slotminuut onderuit.

Voor DVC een gemiste kans om een vooral na rust abominabel TKB te verslaan en dure punten mee te nemen, de studenten zullen in de nacompetitie beter voor de dag moeten komen dan ze tegen HFC’15 en DVC deden, want het was beide keren niet best.
Een week eerder: De topper TKB-HFC’15 (0-1) waardoor het gat in verliespunten opliep tot 9.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules VV Groningen – VEV’67 (1E)

VVG was na de eerste seizoenshelft al zo’n beetje dood en begraven. Maar na twee zeges gloorde er toch weer hoop aan de horizon. Dan moest er vanmiddag wel van VEV’67 gewonnen worden, die staan voorlaatst, verschil was 6 punten en VEV’67 heeft een wedstrijd minder gespeeld. Overigens was ook Be Quick Dokkum weer in zicht gekomen, dat gat kon verkleind worden tot zes punten met een wedstrijd minder dan de Dokkumers.VVG mocht de keeper van VEV’67 bedanken toen hij na 2 minuten met een belabberde spelhervatting aan de basis stond van de eerste grote kans, Wesley Walstra benutte die kans en zette VVG al in de derde minuut op 1-0.

In het eerste kwart van de wedstrijd zakte VVG een beetje weg, oogde wat slordig en leed te veel balverlies maar VEV’67 deed weinig tot niks met het geboden balbezit. Sterker nog, kort voor het half uur zette Tim van der Molen VVG zelfs op 2-0 nadat hij de bal bij de tweede paal in bezit kreeg, rustig bleef en in de verre hoek raak schoot. Het bleek de knock out voor VEV’67 want daarna kwamen de Leeksters er niet meer aan te pas. Nadat de warrig leidende scheidsrechter, die dat deed wat een goeie scheids niet moet doen, namelijk opvallen, een strafschop voor VVG wegwuifde en kort nadat Wesley Walstra uit kansrijke positie geheel vrij voor open goal de kruising had geraakt werd het kort voor rust toch 3-0. Wederom een overtreding binnen de zestien, nu ging ie wel op de stip, Tim van der Molen schoot raak, 3-0 in de 43′ minuut.

De tweede helft was nog geen minuut oud of het leek al 4-0 te worden, ware het niet dat Virgil Muller een dot van een kans over schoot. Het bleek uitstel van executie want VEV’67 werd na rust volledig ondersteboven gespeeld en mocht blij zijn dat ze niet met dubbele cijfers naar huis gingen. In de 54’minuut schoot van der Molen zijn derde binnen (4-0) daarna raakten Philipsen en Ludema (uit een vrije trap die tegen de onderkant lat ging en over de lijn leek) de lat nog en was de scheidsrechter de enige die een 100% strafschopgeval niet goed zag.

Gescoord werd er echter ook nog volop, in het laatste kwartier maakte Tim van der Molen er nog twee (hij scoorde er dus vijf in totaal) en tussendoor scoorde ook invaller Jeremy Latupeirissa nog. Mooi voor Latupeirissa, die er erg lang uit heeft gelegen na een zware beenbreuk. Tim van der Molen was zelfs nog dicht bij zijn zesde, maar wist kort voor tijd in een één tegen één de keeper niet te verschalken, waardoor het bij 7-0 bleef.

VVG speelt in grote lijnen met dezelfde elf van voor de winterstop, alleen Wesley Walstra is weer terug na een langdurige blessure. Walstra is aanvoerder en één van de beste spelers bij VVG, dus dat scheelt. Maar het belangrijkste verschil is volgens de VVG’ers het verschil in teamspirit waardoor het geluk wat VVG voor de winterstop ontbeerde nu wel afgedwongen wordt. Er wordt nu gespeeld met het team waarmee ze vorig jaar kampioen werden + 2 nieuwelingen. En opeens loopt het als een trein en is het afwenden van een volgens velen al zekere degradatie weer zeer wel mogelijk. Zou mooi zijn mocht VVG dat wondertje nog verrichten. En zo voetballend als vanmiddag moet dat zeker mogelijk zijn.

De stand onderin 1E is nu:

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules SC Stadspark-Mamio (3C) + Groen Geel-NEC D. (2J)

Vandaag de eerste klasse (wel weer genoeg ON gezien de laatste weken, ook niet heel veel gemist zo te zien, voor de verandering een keer een degelijke 2-0 zege voor ON ipv een wedstrijd met veel doelpunten) gelaten voor wat ie was en Mamio on tour gedaan, SC Stadspark uit.

De titelaspiraties van Mamio (derde) liggen na de nederlaag van vorige week, thuis tegen Appingedam, in de koelkast (gat met koploper HFC’15 is 8 punten), maar wellicht valt er nog nacompetitie te halen. Voor Stadspark is het strijden tegen de degradatie nacompetitie. Boerakker (1 uit 13) zal wel rechtstreeks degraderen, Stadspark heeft punten nodig om 1 plek te stijgen en veilig te staan.
klik om te vergroten en te zien hoe druk het was…

Het werd een typische Mamio wedstrijd met veel misbaar, geschutter over en weer en veel kansen. En 5 goals. De eerste was voor Stadspark, Sjors van der Meeren profiteerde na een kwartiertje van geschutter en misverstand in de Mamio defensie, 1-0. Daarna was Mamio beter en de gelijkmaker verdiend, Nicky Smid maakte er na 39 minuten van dichtbij 1-1 van.

Na rust was het binnen het kwartier drie keer raak. Arvin Knol maakte er met een mooi geplaatst schot in de 54′ minuut 2-1, twee minuten later schoot Jarvis Bernardus Mamio uit een (makkelijk gegeven) vrije trap weer naast Stadspark. En een minuut of vijf later maakte Nicky Smid er met zijn tweede van de wedstrijd 2-3 van toen hij oog in oog met de keeper koel raak schoot.


Miguel “Rat” Edison was goedgemutst, maar scoorde toch weer zijn wekelijkse(?) kaart. Hij werd woedend toen de scheids een ingooi aan Stadspark gaf in plaats van aan Mamio.
Waarna zijn temperament Edison weer eens parten speelde. Mamio dingetje, goed voetbal combineren met mopperen tegen scheids en medespelers. Al zijn er meer stadsclubs die daar last van hebben.Stadspark zette nog aan voor een slotoffensief, miste een enorme kans, voor open goal werd de bal naast geschoten, en kreeg nog wat mogelijkheden maar scoorde niet. In blessuretijd kreeg Mamio nog twee grote kansen in de counter, maar twee keer leverde een 1 op 1 met de keeper geen treffer op. Mamio won dus met 2-3.

Daarna nog een half uur Groen Geel-NEC Delfzijl gezien, stond 1-2 toen ik arriveerde.
Kort daarna zette Jari Slort NEC op 1-3, invaller & Dokkumer Jelle Teitsma maakte er in de 84′ minuut nog 2-3 van, maar in de slotminuut kwam NEC uit een strafschop op 2-4, Elsin Yilmaz benutte hem.
Leek mij op basis van wat ik gezien heb wel een verdiende zege.
En ook gelijk  gezien waarom Groen Geel ook in de tweede klasse degradatiekandidaat is. Mijn god, wat een geschutter achterin. Drie keer oliedom balverlies bij de laatste man met iedereen voor de bal, drie keer een NEC’er vrij voor de keeper.
Oogst: de 1-3, een misser en tenslotte de strafschop waaruit in de slotminuut de 2-4 viel.

Winderig en fris middagje, 8 doelpunten en genoeg spektakel gezien, Amateurvoetbal bleek weer eens te rulen.

Geplaatst in Amateurvoetbal Rules, Voetbal | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules SC Stadspark-LSC 1890 (2K)

Vanmiddag in mijn hoedanigheid als mannetje van de (OOG) radio (maar vooral als liefhebber) naar de kraker Stadspark-LSC 1890 geweest. De koploper van 2K vs de koploper in de tweede periode. In die tweede periode staat LSC met 15 uit 7 eerste, Stadspark staat daarin tweede met 14 uit 6. In de competitie is Stadspark koploper, maar heeft GOMOS de minste verliespunten (2 minder dan Stadspark, maar nog wel 3 inhaalduels en Stadspark uit voor de boeg). Tussen Stadspark en Gomos staat GVAV Rapiditas nog, 2 punten minder en een wedstrijd meer dan Stadspark. GVAV Rapiditas verloor vanmiddag echter (met 2-4 van Oerterp), dus had Stadspark de kans om GVAV Rapiditas op grotere achterstand te zetten.

LSC 1890 had in zijn vorige twee duels in Groningen liefst 18 keer gescoord. Uit bij Forward werd het 1-9 en bij Amicitia 3-9. Beide duels vonden plaats in 2018, net als de 8-1 zege op Oerterp. Stadspark was dus gewaarschuwd, de Snekers zijn in vorm.  Bovendien had Stadspark de bekerwedstrijd tegen eerste klasser FVC van donderdag nog in de benen. Toen werd wat ongelukkig en onverdiend met 1-2 verloren.Stadspark-FVC 1-2

Zondagmiddag was Stadspark heer en meester. In het eerste half uur leidde dat nog niet tot veel kansen, wel tot een (onterecht?) afgekeurde treffer. In de 13′ minuut etaleerde Michel Boonstra zijn geweldige traptechniek toen hij LSC keeper van Sermondt te ver voor zijn doel zag staan en van net over de middenlijn een poging waagde. Die poging belandde op de lat waarna Romario Tjong-A-Sie de 1-0 binnen frommelde. Volgens de LSC grensrechter was het buitenspel, volgens vele anderen absoluut niet. De scheids keurde de goal echter af.

Zo rond het half uur kreeg Stadspark de eerste grote kansen op 1-0. Eerst kon Kleve de bal niet genoeg kracht meegeven en ontbrak het hem bovendien aan zuiverheid, korte tijd later redde keeper van Sermondt uitstekend op een kopbal van Kleve. In de 33′ minuut poeierde Michel Boonstra nog een vrije trap van 35 meter afstand op de paal.
Boonstra stond met zijn passes en vrije trappen aan de basis van vrijwel al het Stadspark gevaar.

Kort voor rust mocht Michel Boonstra wederom aanleggen voor een vrije trap, nu op zo’n 20 meter van het doel. Hij liet een hard schot los wat van Sermondt kon keren, maar waarbij hij wel een rebound toe moest staan, die werd door David Goguadze binnen geschoten, 1-0 en dat was dikverdiend.

Pas na een uur kreeg LSC 1890 zijn eerste kans, Floris Bok schoot in, maar Wilpshaar redde. Een LSC 1890 offensief werd vlot de kop ingedrukt, want een minuut later viel de 2-0. Een knappe goal van Youri Kleve, de Stadspark spits schoot van buiten de zestien geplaatst raak in de korte hoek. Drie minuten later was Michel Boonstra dicht bij de 3-0, maar van Sermondt tikte zijn inzet uit de bovenhoek. Het bleek uitstel van executie, want een minuut later stond het alsnog 3-0. Voorzet van Boye Boonstra, volley Michel Boonstra, 3-0 in de 64′ minuut. Wedstrijd gespeeld.

Daarna gebeurde er een kwartier lang niet heel veel, in de laatste tien minuten zette Stadspark nog even aan, kreeg het enkele kansen en liep het uit naar 5-0. In de 83′ minuut kopte David Goguadze uit een corner van Romario Tjong-A-Sie de 4-0 binnen en in de 87′ minuut maakte invaller Kay Boonstra er ook nog 5-0 van toen hij op aangeven van Youri Kleve alle tijd en ruimte kreeg om de hoek uit te zoeken en raak te schieten.

Zo boekt Stadspark weer eens een ruime zege, was vriend en vijand het er over eens dat Stadspark de beste ploeg in 2K is, maar dat het met GOMOS nog een lastige luis in de kampioenspels heeft. GOMOS won vanmiddag ook, daardoor ziet de top 3 er nu als volgt uit:

  1. Stadspark 15-38
  2. GVAV Rapiditas 16-33
  3. GOMOS 12-31
Geplaatst in Amateurvoetbal Rules | Een reactie plaatsen

Abubakari leest… De Moord op Commendatore Deel 2: Metaforen verschuiven

In januari las ik deel 1 van dit ongeveer 1000 paginas tellende duo. Ik was toen niet erg enthousiast (klik).

Desalniettemin toch deel 2 bij de biep gereserveerd en er een week geleden aarzelend en met enige twijfel toch maar aan begonnen. Deel 1 las niet zo vloeiend, zou ik het tweede deel anders maar gewoon terug naar de biep brengen? Nee dus. Gelukkig niet.
Want deel 2 beviel me een stuk beter. Ongeveer zes weken nadat ik deel 1 uit had ging ik verder. Net zoals het verhaal ook verder gaat, met hoofdstuk 33. Het is gewoon 1 boek, in tweeën uitgebracht. Ik vond het eerste stuk van deel 1 ook het minste, er gebeurde mij toen te weinig. Verder in het boek vond ik het al wel beter worden.
En dat zette zich in deel 2 voort. Ik heb wel eens als ik een dag of 4 of 5 niet in een boek gelezen heb dat ik weer in het verhaal moet komen en dat soms even duurt. Dat had ik bij deel 2 niet, ondanks dat er zes weken tussen zaten gleed ik in no time terug in het verhaal en nu voelde het verblijf in Murakami’s universum opeens wel weer prettig. Iets wat me in deel 1 niet lukte. Maar de naamloze hoofdpersoon, Marie & Shoko Akigawa en Menshiki hadden schijnbaar toch een plekje in mijn hoofd gevonden en ik bleek blij te zijn ze na zes weken weer terug te zien.Het verhaal kreeg wat meer tempo, er gebeurde wat meer, het mysterie kreeg wat meer diepte, er werden nog wat geschiedenissen uit de doeken gedaan en zo zat ik in deel 2 een stuk lekkerder in het verhaal dan in deel 1. Het mysterie zette zich voort, de bizarre wereld van Murakami kwam weer volledig tot bloei. Je krijgt zoals wel vaker bij Murakami op veel vragen geen antwoord, maar dat vind ik niet zo’n probleem. Waar dit verhaal nu precies een metafoor voor was weet ik eerlijk gezegd niet, eigenlijk slaat het hele verhaal ook nergens op, maar als je je open stelt voor de rare fantasie van Murakami kom je ergens terecht waar je maffe dingen kunt zien. En dat vind ik leuk. Zo was deel 2 dus een dikke meevaller na het mij tegenvallende deel 1. Dit duizend paginas tellende duo komt niet in mijn Murakami top 3 (1. Kafka op het Strand, 2. De Opwindvogelkronieken, 3. 1q84), maar al met al vond ik het vooral dankzij deel 2 toch wel zeer de moeite waard en dat had ik na deel 1 eigenlijk niet verwacht.

Zoals Commendatore zou zeggen, mocht jelui deel 1 niet zo geweldig vinden kunt jelui beter toch gewoon aan deel 2 beginnen.

 

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen