Purple People Eater

hungry freaks daddy

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Ginger Baker RIP

Ginger Baker dood. Ik zou die docu gewoon nog eens uitzenden… Hij staat trouwens ook nog steeds in zijn geheel op youtube.

 “Beware of Mr. Baker”. Movie_Poster_of_-Beware_Of_Mr._Baker-                                                                                                                                    Een docu over de uitermate onvoorspelbare, wispelturige en vooral extreem eigenzinnige voormalig (onder andere) Cream  drummer Ginger Baker. Eigenzinnige geniale gekken die ook nog geweldige muziek maken zijn altijd goed. 88 minuten, dus de koptelefoon weer op en de levensweg van de pretty bizarre Ginger Baker gevolgd. In 2012 vertelde Baker (op dat moment 73 jaar) over zijn leven. Soms tamelijk pissed zijn minachting spuwend ten opzichte van de documentaire maker en soms zeer enthousiast, dat was vooral zodra het over drummen of over de drummers die hij bewonderde ging. In zijn huis in Zuid Afrika zat hij onderuitgezakt, zonnebril op, benen doorlopend bewegend tegenover een jonge filmmaker/journalist die hij regelmatig bejegend alsof hij een zwakbegaafd Tros lid tegenover zich heeft, minachtend om zoveel domme vragen, zijn stem jankerig nabootsend “tell me about when you met Mick Jagger”… Geen pleaser, een man die zijn ware gevoelens altijd laat blijken en nooit toneel speelt om maar aardig gevonden te worden. Ginger Baker werd niet voor niets geintroduceerd door Johnny Rotten, die hem omschreef als “een man die jullie nooit zullen zijn”. Het verhaal van Ginger Baker is een verhaal over kort maar krachtige muzikale projecten. Over tig keren aan de grond raken, altijd weer opstaan, zware heroine en andere heavy spullen verslavingen, ruzies, zich onmogelijk maken, afscheid met slaande deuren, in een onbewoonbaar verklaard krot in Italië wonen, de beste drummer van zijn tijd zijn, zich een jazz drummer voelen, geen rock drummer, ex vrouwen, verwaarloosde kinderen, collega’s die vol bewondering over zijn drummen praten, maar hem een onmogelijke gek noemen en veel muzikale successen. Mooie animaties ondersteund door zijn muziek en nog veel meer te gekke muziek met een glansrol voor superdrummer Ginger Baker. Cream bestond maar twee jaar. Baker ergerde zich dood aan medebandlid Jack Bruce, gevolg doorlopende ruzies waar Eric Clapton tussen in zat en die werd daar op zijn beurt weer gek van. Clapton sloot zich aan bij Blind Faith en was niet heel blij te zien dat ook Baker zich daar weer meldde. Maar spreekt verder vol liefde over de geniale gek. Haat/Liefde verhoudingen, het is het verhaal van Ginger Baker. Uitgekotst en uitgespeeld in Europa trekt hij naar Afrika om daar zes jaar in Nigeria te blijven. Ginger Baker maakt in het politiek onrustige Nigeria muziek met Fela Kuti die de oppositie tegen de machthebbers aanvoert maar speelt net zo makkelijk polo met diezelfde machthebbers. Hetgeen hem uiteraard niet in dank afgenomen werd. In Nigeria ontstaat Bakers nieuwe passie, Polo & Paarden. De 5 miljoen euro die hij verdient met the Cream reünie in 2005 heeft ie volledig aan paarden besteed. Het einde in Nigeria is in stijl, hij moet in zijn Ranger Rover vluchten terwijl de kogels op zijn auto afketsen, hij heeft zich bij te veel mensen onmogelijk gemaakt. Er volgen meer omzwervingen (oa in LA bij Chris Goss en Masters of Reality ten tijde van de opkomst van Nirvana. Baker is een vreemde eend in de bijt, wordt door jonge Megadeth fans bekogeld als hij met MoR in het voorprogramma van Megadeth speelt) en besluit ook met MoR te kappen. En zo gaat het altijd en overal, korte periodes van roem of glorie eindigen steevast met knallende deuren. Het levert een geweldig portret op van een “maniac”. Dat Baker ook op zijn 73ste nog steeds zo gek als een cent is en licht ontvlambaar is blijkt aan het einde van de docu. De maker vertelt Baker dat hij zijn oude collega’s ook over hem laat vertellen. Dat bevalt Ginger Baker niet. “Dat meen je niet! Het is godverdomme mijn fuckin’ film!”En hij ramt de docu maker met een ijzeren wandelstok op zijn neus, zo hard dat die daar een flinke bloedende wond aan overhoudt. BEWARE of MR. BAKER! Het staat niet voor niks op een bordje aan het begin van de oprit naar zijn huis…

Geplaatst in Muziek | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules: Districtsbeker Regio Noord Lycurgus-Velocitas & VV Groningen-WVV

(Klik op de foto’s voor een grotere weergave)
Een mooi middagje bekervoetbal met twee beslissende wedstrijden in de groepsfase van de districtsbeker. Twaalf doelpunten verdeeld over twee mooie wedstrijden.

Eerst Lycurgus-Velocitas op Sportpark West End. Al een tijdje geleden dat ik Lycurgus zag spelen, in de beginjaren van Amateurvoetbal Rules, toen Lycurgus nog tweede en later derde klasse speelde kwam ik er regelmatig. Natuurgras, ouderwetse (lage) omheining, een scorebord waar de bordjes nog ouderwets verhangen worden, en in die tijd altijd een broodje worst in de pauze. deze keer niet, nu in de rust de haperende voetbaluitslagen app even opnieuw gedownload zodat die niet meer hapert.
Lycurgus was afgezakt naar de vijfde klasse maar werd vorig seizoen glorieus kelderkampioen, net als Velocitas een jaar eerder. Ook vorig seizoen werd Velo kampioen, dus was het vierde tegen derde klasse.
Beide 6 punten en beide een prima doelsaldo (Velo 14-0 en Lycurgus 14-2). Lycurgus moest winnen, Velocitas had aan een gelijkspel genoeg.

Weinig krachtsverschil, sterker nog, de vierde klasser was voor rust beter, maar miste in de eerste 10 minuten vier goeie kansen, telkens net naast of over. De verdiende voorsprong kwam er toch, Frank van der Veen (neemt ook hoekschoppen, zie foto) scoorde tien minuten voor rust een beauty, met een diagonale lob zette hij Lycurgus op 1-0.

Kort na rust een terechte strafschop, van der Veen met een Panenka, 2-0. Daarna werd Velocitas de bovenliggende partij en ze scoorden ook de benodigde treffers, 2-2. Maar tien minuten voor tijd een nieuwe penalty, ook deze terecht en van der Veen met zijn derde,
3-2.

Velocitas moest na twee keer geel door met 10 man, kreeg nog een grote kans, maar scoorde niet, Lycurgus door na een fijne bekerthriller.

Daarna vlug naar Sportpark het Noorden voor VV Groningen-WVV. Ook VVG had winst nodig om door te bekeren, voor WVV volstond een punt. VVG startte niet gelukkig, VVG spits Kleve miste een grote kans waarna de bal er een minuut later aan de overkant wel in lag, 0-1 na zes minuten.
Het met 7 nieuwe spelers acterende VVG rechtte de rug en stond een half uur later op 3-1. Met onder andere een geweldige goal van, Jamal Fadili, de linksback van VVG die vanaf de zijkant van het veld van een meter of 30 uithaalde en de bal prachtig in de bovenhoek plaatste. Ludema en Kleve scoorden de andere twee treffers.

WVV kwam kort daarna terug tot 3-2, joeg na rust op de 3-3,  maar VVG maakte het karwei af, Jasper Ludema en Kimani Lopes zetten VVG op 5-2. WVV was tussendoor gereduceerd tot een tiental na een overtreding op een doorgebroken speler.
Mooi bekermiddagje, twee mooie wedstrijden gezien.

Geplaatst in Amateurvoetbal Rules | Een reactie plaatsen

Ballen in de zon, Supercup 017 Groningen-Feyenoord + Districtsbekervoetbal

Groningen-Feyenoord (klik om te vergroten)


Lekker weertje, volop voetbal. Eerst naar de supercup 017, kampioen FC Groningen tegen bekerwinnaar Feyenoord. Met dien verstande dat de meeste kampioenen van afgelopen seizoen inmiddels in 019 spelen. Maar dat terzijde. Voor rust had Feyenoord de bal wat meer, maar waren de beste kansen voor FC Groningen. Drie keer alleen voor de keeper leverde geen goal op. Dom balverlies aan de overkant wel, 0-1 bij rust. Na een uur werd het 0-2, korte tijd later kwam Groningen terug tot 1-2 maar uiteindelijk ging Feyenoord er met de supercup vandoor, uitslag 1-3. Gelukkig won Feyenoord 019 de supercup niet, Ajax019-Feyenoord 019 4-1!

GRC-Zuidhorn (klik om te vergroten)

Daarna qua bekervoetbal of naar VVG-NEC Delfzijl (redde ik niet omdat Groningen-Feyenoord later afgelopen was, gaf ook niet, eindigde toch in 0-0) of GRC-Zuidhorn of de stadsderby PKC’83 – Helpman. Het werd de laatste, ik verwachtte een spannend potje tussen twee gelijkwaardige clubs, maar Helpman bakte er niet veel van, 6-1. Bij rust al 3-1 en groot krachtsverschil dus in de rust geswitcht naar GRC-Zuidhorn.

Overzichtje van vier van de vijf stad Groninger Eerste Klassers in de groepsfase in de districtsbeker.

Zaterdag 1E vs Zondag 2L
PKC’83 had weinig moeite met stadgenoot Helpman, binnen het kwartier was het al 2-0 voor PKC’83 wat daarna verzuimde verder uit te lopen. Helpman kwam terug tot 2-1, maar kort voor rust bepaalde Bryan Inge de ruststand op 3-1. Na rust liep PKC’83 nog uit naar 6-1. Grote man was Bryan Inge met vier treffers.

Zaterdag 1E vs Zaterdag 2J
Oranje Nassau trof het vorig seizoen gedegradeerde Gorecht en bleef op 2-2 steken.
Rico Cordes zette ON vlot op 1-0, maar oud ON speler Jermo Verbeek schoot Gorecht al vlot langszij. Kort na rust nam Gorecht via Sven Hazewinkel zelfs de leiding, maar in de 88’minuut redde Rick Wiersma  nog een punt voor ON.
Zaterdag 1E vs Zaterdag 2J
VV Groningen kwam thuis tegen NEC Delfzijl niet tot scoren, de gasten troffen evenmin doel, ondanks enkele goeie kansen over en weer bleef het daarmee dus bij 0-0.

Zondag 1F vs Zaterdag 2J
GRC  nam tegen Zuidhorn via Railly Seraus al vlot de leiding maar had het in het vervolg lastig. In een gelijkopgaande wedstrijd viel de beslissing pas in blessuretijd toen Jordi Sanders GRC op 2-0 zette. Dat was tevens de eindstand.

Morgen komt zondag  SC Stadspark nog in actie, zij gaan op bezoek bij FC Lewenborg.

 

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Amateurvoetbal Rules | Een reactie plaatsen

Abu leest en is enthousiast! De Ontembaren – Guillermo Arriaga

Ja, laten we enthousiast zijn, zeker als het over een dik geweldig boek gaat. 825 pagina’s, dat noem ik dik.

Wow. Wat een geweldig boek!

De hoofdmoot wordt gevormd door het verhaal over Juan Guillermo, een jongen in Mexico Stad. Hij verliest zijn zeer ondernemende broer, daarna zijn ouders en dan zijn oma en is in no time verweesd.
Waarom stierf zijn broer? Dat is al vlot duidelijk, het hoe en het waarom en wat Juan Guillermo daarna doet wordt vertelt in een verhaal wat heen en weer springt in de tijd.

Maar behalve het verhaal van Juan Guillermo is het ook het verhaal van heel veel kleurrijke personages, van de vrienden van zijn broer, van de vrienden van Juan Guillermo, van hun vijanden, een groepje buitengewoon gewelddadige geloofsfanaten, van de vriendin van Juan Guillermo, van de wolf die Juan Guillermo probeert te temmen, van zijn hond, van de corruptie van de politie en de katholieke kerk, de strijd op de dure kostschool waar de broers en Carlos en Juan Guillermo terecht komen, ondanks hun afkomst, maar door de opofferingen die hun vader zich daarvoor getroost heeft, waar the Beatles verplicht geweldig gevonden moeten worden, maar waar de broers liever Hendrix horen hetgeen maar één van de vele voorvallen op school is.

Dat alles en nog veel veel meer gesitueerd in het Mexico City van de late 60’en de vroege 70’s . Waar de jongens leven op de daken van de huizenblokken waar ze wonen en buitengewoon veel beleven en meemaken.
Dat maakt dit al een bijzonder rijk boek vol sex drugs geweld en rock ‘roll.

Maar dan is er nog de zijlijn in het verhaal. Over de inuit die jaagt op een wolf. Het duurt even voordat hij zijn intrede doet in het boek en het neemt in het begin vaak ook maar enkele pagina’s in beslag. Het ontwikkelt zich tot een zeer verrassend zijverhaal en uiteindelijk komen aan het eind van het boek de verhalen samen.

Dan zijn er nog de intermezzo’s, vaak beslaan ze een pagina en soms komen ze in het verhaal terug. Bijvoorbeeld over hoe primitieve volkeren met de dood omgaan, of anekdotes uit de geschiedenis, bijvoorbeeld over de man die op ontdekkingsreis ging naar Afrika en daar dikke boeken over schreef (Richard Burton 1821-1890), ondanks dat zijn preutse vrouw hele delen verbrandde omdat ze het pervers vond, want haar man bleek ontdekkingsreiziger in heel brede zin van het woord. 😀
En meer van zulke intermezzo’s. Mooie toevoegingen.

Daar moet je je niet heel veel van voorstellen, het is best mooi, maar ook weer niet heel bijzonder. Maar dat is de rest van het boek wel. In een stuk of 80 hoofdstukken van 10-15 pagina’s, een dik boek, maar wel een rijk boek. Eén van de beste en zo niet het beste boek wat ik las dit jaar en sowieso een boek wat hoog scoort op mijn lijstje favorieten. Ik geef niet vaak 5 sterren, maar dit boek van Guillermo Arriaga is voor mij een vijf sterrenboek!

In de VPRO nieuwsbrief zat een onderdeel met zomerboekentips (hier: zitten nog wel meer boeken tussen die ik wil lezen en altijd mooi, zo’n boekentiplijst) na wat doorklikken kwam ik bij een andere lijst met tips uit begin dit jaar en daar stond de Ontembaren dus tussen. En toen ik las dat Arriaga de scenarioschrijver van door mij hooggewaardeerde films als Amores Perros, Babel en 21 grams is zat ik al op de fiets om het boek stante pede uit de biep te halen en te gaan lezen. En soms blijkt een voorgevoel (dit is een boek voor mij!) dus volledig uit te komen.

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Quentin Tarantino & Brother Loves Travelling Salvation Show

Voor een ieder die dacht dat dit blog ter ziele was, think again.

Tijdens de trailer van Once upon a time in Hollywood, de nieuwe Tarantino film, hoorde ik telkens weer
Hot August night and the leaves hanging down
And the grass on the ground smellin’ sweet
Vond ik lekker klinken en ik had ook een vaag vermoeden van wie dat nummer was, Neil Diamond. Niet gelijk de coolste artiest aller tijden, maar één van de weinige dingen die ik over wijlen mijn vader weet is dat ie graag naar Neil Diamond luisterde en wat betreft Brother Love’s Travelling Salvation Show <klik, kun je het zelf ook horen) kan ik hem geen ongelijk geven. Dat is inderdaad gewoon een lekker nummer.
The song tells the story of Brother Love, an evangelist who travels from town to town preaching.
Moest ik weer denken aan de evangelisten uit Al die tijd de Duivel van Donald Ray Pollock, waarover ik destijds schreef:
Een predikant die insecten eet en zijn in een rolstoel zittende kompaan (“De één zag er uit als de Prins der Duisternis, de ander als een verslagen clown”) komen naar een dorpje en verspreiden het geloof op uiterst bizarre wijze.
Gauw kopen dat boek!

Volgende week (kaartje al gereserveerd!) de premiere van Once upon a time in Hollywood. Nu al zin in. Ik las in aanloop naar de film in de krant en in de VARA Gids een paar artikelen over Quentin Tarantino en daaruit bleek maar weer eens te meer dat filmcritici volslagen van de pot gerukt zijn. Waar ik dacht dat Tarantino gewoon algemeen gezien werd als een geniaal filmmaker blijkt het in het wereldje van de filmcritici zowaar bon ton om hem af te zeiken omdat zijn laatste films niet goed zijn…
Tarantino is passé, niet meer zo goed als in de 90’s, ouderwets, vrouwonvriendelijk, er wordt te vaak ‘nigger’ gezegd in zijn films… En meer van zulks.
Gottegot. Er zijn mensen die voor minder aan een ketting zijn gelegd en opgeborgen in een kerker. Nu zijn filmcritici natuurlijk sowieso volslagen idioten, maar als feit verkondigen dat sommige scenes in the H8full 8 zelfs doorgewinterde Tarantino fans te ver gingen qua gewelddadigheid… Speak for yourself lul!

The H8full 8 duurt lang, maar geen seconde te lang. Het is wat mij betreft de ultimo in coolness, geweldige film, net als de rest van het oeuvre van Tarantino! Bruut, komisch, cool, een feest! En dat wordt dan door mensen met een ongetwijfeld een bril met zwaar zwart montuur, een baar en vrijwel zeker een knotje afgekraakt. Ik citeer dan graag de Gluurbuur. Niet te geleuve. Abnormaal. Dat het niet normaal is. Nou ja, vrij naar Human Alert “De bijdragen van filmcritici, daar veeg ik mijn reet mee schoon”. Anyway, genoeg verbazing over de stupiditeit van filmcritici, ergens zou het me ook niet moeten verbazen, want ik ben het sowieso vaker niet dan wel met ze eens. Ze zullen over een paar jaar wel weer met de lul uit de broek achter Tarantino aan huppelen omdat hij dan opeens door de media wel weer neergezet wordt als het genie wat hij is.

Inderdaad. Human Alert. Kerk. & Staat. Niet voor Christelijke zielen.

Mannen met een knotje. Dat zouden ze ipv boerka’s en nikabs moeten verbieden. Maar dat terzijde.
Later.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft, Cinema Abu, Muziek | 2 reacties

Amateurvoetbal Rules Gruno – Groninger Boys 4-0, de foto’s

Klik op de foto om te vergroten

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen