De Kat van Jan Wolkers en Ziggy (de kat van Abu & Family)

Over Ziggy (gister) gesproken: Ik las vorige week de Junival van Jan Wolkers. Te gek boek (uiteraard). En moest aan Ziggy denken.
DE JUNIVAL – JAN WOLKERS (1982)

In een twee uur lange zucht en een scheet (ook twee uur lang?) uitgelezen. Een ode aan de kat zoals alleen Wolkers die kan schrijven. Deed me erg aan Ziggy denken, onze kat die na jaren van gezelschap op 3 november 2014 een enkeltje richting de eeuwige kattenvelden moest nemen. En wat grappig om te lezen dat Voske en Ziggy een kattentrucje deelden, omhoogspringen>aan de deurkruk hangen en zo de deur openen (al werd je daar in de winter ook wel eens knettergek van, ik weet nog dat een arts die me in het holst van de nacht kwam bezoeken omdat ik een verwaarloosde blindedarmontsteking bleek te hebben Ziggy zijn trucje zag doen en vol bewondering was voor die slimme kat, maar dat terzijde).

De enige keer dat ik het boek weg heb gelegd was toen ik het schilderij van Manet wat Wolkers beschreef en waar een dubbelganger van zijn moeder op stond te googlen. Altijd leuk, een beetje interactief lezen. Gister (toen ik Kort Amerikaans las) ook de postzegel van het waterpaard en het affiche van de filmposter met Marika Rökk in Kora Terry  tijdens het lezen opgezocht.

In korte tijd gaan zowel zijn trouwe kat als zijn moeder dood, Wolkers schrijft vol liefde over beide en over het afscheid, ik vond het prachtig, mooie verhaaltjes over kat & vrouw die er niet meer zijn. Net als Wolkers zelf, maar vannacht was hij weer even springlevend. Lang leze Wolkers!

Sluiten we af met de eerste 6 plaatjes uit het in november 2019 te verschijnen Panini Album ter ere van Ziggy.
Clockwise:
Een late Ziggy foto, Kat in ’t bakje (Zick & Mick), Ziggevriendschap (Zick & Mick II), Ziggy & Miggy, Dé Iconische Ziggy Foto (de Che Guevara foto onder de katten foto’s dacht ik zonder overdrijven, hangt op vele kamers, ik zie regelmatig mensen met deze foto op hun shirt lopen) en twin sis Zoë.

Micky (achternaam Witbaard, vernoemd naar de FC Utrecht speler uit de jaren 70 en 80, Ton Witbaard) is overigens nog gewoon alive & spinnin’ en maakt deel uit van ons huidige kattentrio bestaande uit Misty, Heinz & Micky.
Zoë was al dood toen Ziggy de pijp aan Maarten van Rossem gaf.
Afbeeldingsresultaat voor heinz abubakari
Ja, dat lijkt me wel duidelijk welke Heinz is, toch?

Afbeeldingsresultaat voor heinz abubakari
Meer Heinz (letterlijk en figuurlijk).

Afbeeldingsresultaat voor misty abubakari de vriesEn Misty, Mother of Heinz

En Ton Witbaard, de oom van Mickey. Hebben we alles weer gehad, Wolkers, Ziggy, de andere katten en Panini!

Advertenties
Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

Ty Segall, de Beatle in de Garage

Onder het kopje ‘Er zit een Beatle in de garage’ stond in een recensie van De Standaard een vergelijking te lezen met de witte van de Beatles, omdat Freedom’s Goblin al even gevarieerd is.

Net als je denkt “Alweer een Ty Segall plaat?” luister je hem een paar keer en word je weggeblazen! Wat een te gekke plaat! Ty Segall gaat met zijn band alle kanten op, van een knallende 70’s beukrocker (She), tot een Hot Chocolate cover, tot een lekkere ragger (When Mommy Kills You), dan weer even gas terug (My Lady’s on Fire), dan weer vroege Sonic Youth driven punkrock (Meaning) en zo gaat het op en neer en komt veel aan bod op dit 75 minuten durende spektakel. Wat mij betreft één van de beste Ty Segall platen!
(Oh ja, Alta, die wil ik ook nog even noemen, ook één van de vele briljanten op deze plaat!).

Met toeters en een elektrische piano er bij kan er natuurlijk ook sowieso al weinig mis gaan (zeker als ie uitgebracht op de verjaardag van mijn dochter). En dan ook nog (deels) geproduceerd door Steve Albini.
75 minuten geweldig? Mwoah, er zit wel eens iets tussen wat mij minder boeit (of nog niet te pakken heeft, maar wat is niet is kan nog komen (Despoiler of cadaver en nog eentje, kan zo snel even de titel niet te pakken krijgen), maar voor het grootste gedeelte gewoon een te gekke plaat.

En omdat het bijna dierendag is (in de geest van Ziggy is het elke dag dierendag, Ziggy, de kat overleed op de dag dat Ty Segall in Amsterdam (goed kijken, zie je mij ook nog!) speelde, u kent hem vast nog wel, cool cat van 1998 t/m 2014 en veeeeeeeel te vroeg heen gegaan, wat een dier! Wat een vriend!) ook nog een liedje over de hond van Ty. Bij Conan the Destroyer. En omdat het de opener van de plaat is die gelijk de trend set met blazers en piano.

Nou Ty, er staat nog steeds een concert in Vera open wat je nog in moet halen. Dus uhm, what let you?

 

Geplaatst in Muziek | Een reactie plaatsen

LIVE IN VERA Carlton Melton (8-2-18)

Mooie poster!
https://i1.wp.com/www.vera-groningen.nl/content/uploads/2018/01/02-08-Carlton-Melton-Douwe.jpg
Nou, de Vera bezoekjes van vorig jaar ga ik dit jaar wel overtreffen, vorig jaar slechts 6 of 7 keer, nu staat de teller na 5 weken al op 3.
Carlton Melton is een Power trio uit Zen Guerrilla voortgekomen. De drummer speelde afwisselend drums en gitaar. De nummers waarbij hij drumde waren wat heavier en beter dan de nummers waarbij hij gitaar speelde. Die waren (op het laatstenummer  na) vrij rustig, repeterend en lang en daardoor neigden ze op een gegeven moment naar ietwat saai. Publieke belangstelling hield niet over, nog geen 100. Denk rond de 60-75.

Maar al met al een prima concert doordat de goeie nummers echt goed waren en de mindere nummers minder, maar niet slecht.

Geplaatst in Live in Vera (Concerten) | Een reactie plaatsen

LIVE IN VERA David Nance (1-2-18)

https://i2.wp.com/www.vera-groningen.nl/content/uploads/2018/02/Nance-16.jpg
(Foto Micha Venema >>Meer David Nance @ Vera pics klik)
Met reverenties als Jesus Lizard, Chrome Cranks en Oblivians werd er een vuig avondje garage rock verwacht, maar David Nance put uit zoveel inspiratiebronnen dat het in Vera meer aan een heavy versie van Neil Young & the Crazy Horse deed denken. Ook niks mis mee, ik vond het een prima concert, maar met nog wat meer afwisseling was het een geweldig concert geweest. Getuige de afsluiter (Don’t cry no Tears van Neil Young) deed het concert David Nance zelf ook wel aan Neil Young denken. Publiek was enthousiast, dat sloeg over op de band, die zijn vanaf nu ook verliefd op Vera schat ik zo in.

Geplaatst in Live in Vera (Concerten) | Een reactie plaatsen

LIVE IN VERA De Kift (26-01-18)

https://i2.wp.com/www.vera-groningen.nl/content/uploads/2018/01/01-26-de-kift-Mirjam.pngHet Vera jaar openen met de Kift, dat kan wat mij betreft stukken minder. De Kift is altijd goed en zorgt live immer en altijd voor feest en entertainment, zo ook deze keer. Met zijn twaalven stonden ze op het podium, uitgebreide toetersectie (as usual), maar ook viool en cello deze keer. En accordeons. En ukelele. En uiteraard veel gitaar. Repertoire bestond uit de nieuwe plaat (BAL) en nog wat gouden ouden. Om het met de Kift te zeggen: Wat fijn dat jullie er allemaal weer zijn, wij houden van jullie! Feeste Feeste Feeste!
Het (Poolse) voorprogramma was trouwens ook prima, up tempo toeter & gitaar & trom polka. Slechts 4 nummers van gezien, achteraf jammer, had hun hele optreden wel willen zien.

Foto’s: PEER (MEER PEER @ de Kift)

Geplaatst in Live in Vera (Concerten) | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules GRC – Rolder Boys

Het is dringen in 1F. Nummer 6 GAVC heeft 4 punten meer dan nummer 12 LAC Frisia, dus zijn er nog heel wat clubs die voor nacompetitie tegen degradatie moeten vrezen. Zo ook GRC en Rolder Boys, beide 13 uit 12 en één punt boven LAC Frisia cq de rode streep. Voor beide clubs ook een uitgelezen kans om een gat van 7 punten te slaan met de enige rechtstreekse degradant (op dit moment FC Assen) die uit naar titelkandidaat Alcides moest (en daar ook verloor, 5-2).
GRC begon goed aan de wedstrijd, zette Rolder Boys 5 minuten vast op eigen helft maar daarna was het over met GRC’s goede start. Rolder Boys nam het initiatief over en creëerde ook een aantal kansen. De grootste was in de 16’minuut voor Lars Uineken maar die schoot vrij voor de keeper de bal op de voeten van Gerald van Nieff, de GRC keeper. Eerder had Janko Dekker een vrije trap net naast geschoten en uit een voorzet van Jasper Kroon ook net naast het GRC doel gemikt. Een schot van Jeroen in’t Veld werd door van Nieff gepakt en Jasper Kroon kon de bal, die hij uit een corner voor zijn voeten kreeg, niet met genoeg kracht op doel schieten waardoor van Nieff andermaal redding bracht.
GRC stelde daar lange tijd niks tegenover. Leed erg veel balverlies en moest zich daardoor beperken tot tegenhouden. Er lukte vrijwel niks bij GRC, maar toch had het 10 minuten voor rust zomaar 1-0 kunnen staan. Erwin Alt had vrije doortocht maar werd te veel naar de zijkant gedrongen waarna zijn voorzet op Davy Wilkens onderschept kon worden door een mee terug gelopen Rolder Boy.

GRC leek met de handjes dichtgeknepen de kleedkamer met een 0-0 stand op te kunnen zoeken, maar in de 44’minuut viel het doelpunt wat al zo lang in de lucht hing toch nog.
Een hoekschop werd terug gelegd op Himen Mohammed die van halverwege de helft van GRC de bal de zestien in slingerde en daar stond de lange verdediger Jasper Kroon klaar om raak te koppen, 0-1, dik verdiend.
Toch waren het de Rolder Boys die met de pé in aan de thee gingen. Want amper een minuut later stond het zowaar weer gelijk. Voorzet van Kooistra, halve omhaal/volley van Wilkens en BOEM! 1-1. Prachtige goal en een mooie opsteker voor GRC.

Na rust was de wedstrijd meer in evenwicht, GRC was wat minder slecht dan voor rust en Rolder Boys kon (mede daardoor?) de vorm van voor rust niet meer vinden. Grote kansen bleven uit, beide clubs kregen wat mogelijkheden, zo schoot Bellghroub na een overstapje van Wilkens goed in, maar zijn schot werd corner getikt en aan de andere kant kopte Lars Uineken uit een lastige positie de bal tegen de paal.
In de 72′ minuut dan toch de voorsprong voor GRC, voorzet Alt, Mo Bellghroub schiet van dichtbij onberispelijk raak, 2-1. GRC kwam niet echt in de problemen, maar in de 84′ minuut viel de 2-2 toch. GRC ging in de defensie het duel te slap in, waardoor de Rolder Boys aanval niet afgeslagen maar voortgezet kon worden, uiteindelijk was het Lars Uineken die bij de tweede paal raak kopte.

In blessuretijd had GRC dan toch nog bijna de winst gepakt, Robert Smit gooide de bal uit een vrije trap hoog voor de pot en van Linschoten kopte de bal via de lat over. Daarmee bleef het dus bij een punt en meer had GRC eigenlijk ook niet verdiend.

Dat was de derde competitiewedstrijd die ik zag in 2018 en ook de derde die in 2-2 eindigde. Nog een leuk statistisch feitje, bij GRC vallen de doelpunten vrijwel altijd op het moment dat ik live in de uitzending zit voor OOG Sport, zondag ook weer 3 van de 4.

Geplaatst in Amateurvoetbal Rules, Voetbal | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules Lycurgus-Amicitia VMC (4E)

Back to basic vanmiddag, terug naar de lagere klassen waar Amateurvoetbal Rules ooit begon, terug naar de Hotseknotsebegiona divisies!
98% afgelast in stad, dus geen FC Groningen-17 – Ajax -17 (eerste keus) en daarna nog een dikke helft Groen Geel-Meppel, ook geen topper in 3c want zowel TKB-Loppersum als Mamio-Noordwolde was afgelast, ON – Drachtster Boys (optie 4) ging ook niet door, zoals gezegd, vrijwel alles was afgelast. Waarom? Om dat laagje poedersuiker wat er vanmorgen lag en vanmiddag al weg was? Ik heb wel eens grotere ijsberen van me af moeten slaan bij winterse potjes.
Vorige week de zaterdagpartij ook al gemist wegens goede reden (er was er één jarig hoera hoera!), dus om afkickverschijnselen te voorkomen net zo lang gezocht tot ik een paar clubs vond die niet tot afgelasting hadden besloten.Het was wat frisjes (maar dat is het in 75% van de gevallen) maar verder geen enkele belemmering om een potje te voetballen. Anyway, ik kon kiezen tussen DIO Groningen-Scheemda (vijfde klasse) en Lycurgus-Amicitia (4E). Voorwaar twee pracht affiches, ik koos voor het laatste affiche.
Lycurgus elfde en knokkend tegen degradatie naar de kelderklasse, Amicitia vijfde en nog in de race voor promotie.
Leuk voor Lycurgus en Amicitia dat 98% van de wedstrijden afgelast was, want nu stonden alle liefhebbers ofwel bij DIO ofwel bij Lycurgus! Schijnbaar stonden er bij DIO een paar duizend liefhebbers, want bij Lycurgus stonden er maar een man of 30.
Lycurgus was een half uur beter, kwam in de 29′ minuut op 1-0 maar moest daarna het initiatief meer aan de gasten laten. En die scoorden 10 minuten na de 1-0 de gelijkmaker. Hoop kansen (waarvan enkele hele grote)  in een leuke eerste helft, soms wat irritatie over en weer, maar dat hoort bij een derby.
Na rust was het wat minder qua kansen. Tot het laatste kwart van de wedstrijd aanbrak. Eerst kwam Lycurgus met een verdekt schot uit de tweede lijn op 2-1, twee minuten later was het weer gelijk, een rebound na een gekeerde vrije trap. Beide clubs gingen nog eens vol voor de winst, maar ondanks enkele kansen over en weer bleef het bij 2-2.
Leuk voetbalmiddagje, bijzonder frisse neus en prima vermaak. Beter dan thuisblijven en van pure ellende maar huishoudelijke klusjes doen. 🙂

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen