Dokkum 1 & it Dockumer Lokaeltsje

Zaterdag Dokkum Dag. Eerst Dokkum tegen GSVV (Gerkeskleaster-Stroobos Voetbal Vereniging) in het VV Dokkum Voetbaltheatre of Dreams aan het Harddraverspark op het veld waar ik mijn (weinige, stuk of 3) voetbalhoogtepunten beleefde.
Dokkum kon nog nacompetitie halen, zelf winnen (deden ze, 4-0) en WTOC (Westergeest Triemen Oudwoude Combinatie) moest dan verliezen van RWF (Rood Wit Frieschepalen) hetgeen ook gebeurde (RWF won met 5-1). Neefke Jordi scoorde, gaf een assist, zag een kopgoal onterecht afgekeurd worden en schoot tegen de paal. Dat zijn dus in 1 wedstrijd meer hoogtepunten dan ik in vier jaar behaald heb bij VV Dokkum. Elk syn talent, zoals mijn broer (alsmede vader van Jordi) zei, en sa is’t mar krekt.

Zo stelt het weinig voor, maar klik maar eens op de foto en er ontrolt zich een prachtige sfeerfoto van dit bezoek aan de Groen Witte Weide van dé club van Dokkum.




Des Avonds nog meer Dockumers, al waren het eigenlijk Liwwadders, namelijk de wederopstanding van it Dockumer Lokaeltsje, ooit aanvoerders van de Friese Bries met hun dissonante klanken en weirde teksten, daarna uitgerangeerd, maar inmiddels alweer wat jaartjes back on track. Te weinig ouwe nummers, maar ach, die nieuwe waren ook best genoeg juh.

Sêêêêêh hestou Sytse oek sien? Waatte jong, gaan speulen



Daarna speelde Rats on Rafts, die zag ik ooit in het voorprogramma van Jay Reatard, daarna nog eens met de Kift (beide keren wel prima), maar deze gedaante van Rats on Rafts met wat gemompel en gegil over muziek die uit de kast van Joy Division en the Cure kwam werd saai bevonden. Maar daar kwam ik eigenlijk niet voor, ik kwam voor de legendarische mannen van iDL (it Dockumer Lokaeltsje, inderdaad).

Deze poster hangt nog immer bij mij boven, boven de TV, maar dat is meer om Jay Reatard te eren dan dat het ter meerdere eer en glorie van Rats on Rafts is.

En wat nou, we gooien er gewoon een dikke minuut van zaterdag tegenaan.
Hier, asjeblieft, waarom niet nou?

En ook nog maar gewoon de onovertroffen klip die ik ooit maakte van Spoekeko & Piemelsjen.
Twee nummers die ik (ja, godver, ik zeg ut mar gewoan efen) zaterdag toch wel alderjezust graag efen hoort hat.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Ad Astra of het verhaal van de verlopen & verloren Friese Schaatser

Gister was Ad Astra op tv. Een film met Brad Pitt. Over een astronaut, of zoals de synopsis verhaalt:

‘Ad Astra’ volgt de ruimteavonturen van een licht autistische ingenieur, Roy McBride genaamd. Het is jaren geleden dat zijn vader naar Neptunus afreisde om buitenaardse intelligentie op te sporen. Roy besluit nu de Melkweg door te reizen, op zoek naar zijn vader en om antwoord te krijgen op de vraag waarom hij niets van zich heeft laten horen.

Ik zag hem in 2019 in de bioscoop en vond het een beetje een saaie film. Zo schreef ik op MovieMeter:

Was van tevoren al een twijfelgevalletje na de kritieken die ik las, maar was door de positieve geluiden toch wel benieuwd genoeg om hem toch te gaan kijken. Begin viel me alles mee maar op een gegeven ging het me veel te traag, dommelde ik een beetje in en betrapte mezelf daarna op ver afdwalen met gedachten over Leo Beenhakker (Donald Sutherland leek wel wat op Don Leo), wat zullen we vanavond eens eten, niet vergeten een zak wortels mee te nemen voor de konijnen, Valencia-Ajax, zin een gele kiwi, jammer dat deze film niet over een Friese schaatser gaat enzovoort…
Had hem achteraf bezien prima over kunnen slaan.


Jammer dat deze film niet over een Friese schaatser ging? Inderdaad, want ik had voor Ad Astra een veel beter scenario bedacht.

Ik denk bij de titel eerder aan de verfilming van de carriére van een succesvolle Friese schaatser.

Ad Astra (Meindert Talma) was lange tijd de Joop Zoetemelk (of Tom Dumoulin) van het schaatsen. Zijn carriére werd overschaduwd door een noodlottige gebeurtenis uit zijn jeugd waardoor hij buiten het schaatsen een getroubleerde nathals en vrouwenjager was, hetgeen toch nadelige invloed op zijn prestaties had.
Totdat hij Fokje Hellema (Doutzen Kroes) tegenkwam, een schaatster uit Paesens Moddergat die hem bekeerde tot het ware geloof. Nadat Ad Astra het licht zag werd hij wereldkampioen, maar kort daarna schaatste hij in een wak en viel in een zwart gat waarna hij terugviel in zijn oude gewoonten, zowel de Heere Jezus als Fokje links liet liggen waarna hij, nadat Fokje en ook de Heere terug gekeerd was in zijn leven, op 38 jarige leeftijd een spectaculaire come back maakte. Fokje werd daarna ernstig ziek waarna Ad Astra met tranen in zijn ogen op het moment dat Fokje in de Sionsberg te Dokkum haar laatste adem uitblies alsnog een gouden medaille won.

Daarna focust de film op Ad Astra (Peter Tuinman) anno 2018, een in Amerika levende TV dominee die zichzelf Lazarus noemt en uiterst dubieuze dingen doet met de centen die hij binnenhaalt van de reborn Christians in de US of A.


Mooie rauwe film met een lach en een traan en wat Hollywâld ingredienten. Zin in.
Gegarandeerde kaskraker, read my lips!

Had denk ik een veel leukere film opgeleverd.


Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 3 reacties

Versus Greg Dulli

En zo figureer je opeens in de (overigens geweldige) Vera trash that podcast. Vreesde al dat het incidentje met Greg Dulli van de Afghan Whigs aangehaald ging worden en dat het verhaal 30 jaar later niet meer helemaal ging verhalen wat er gebeurde. En inderdaad. Vera medewerkster belaagd door wilde danser, klap op de bek en de zaal uit gesleurd. Mwoah, far beyond the truth Pepr & Maak. Daarom hier nothing but the truth over die avond.

Trash That Podcast nr 15 redelijk op het eind
Op 1uur.06 minuten zo’n beetje.

We schrijven de vroege jaren ’90. Een tijd waarin we op weg naar Vera en voorafgaand aan de (laat, meestal rond 23.00 de hoofdact) show nog wel eens een bier of wat dronken en daarbij wel eens ietwat over ons theewater raakten. Over mijn theewater in dit geval.

Ik was inderdaad wat wild aan het doen qua swing, raakte daarbij zonder dat ik er erg in had iemand in het gezicht en daar werd Afghan Whigs zanger Greg Dully boos over. Ik had echter geen idee waar hij het over had. Hij bleef me boos aankijken, net als de baardaap op bass en toen ik mijn middelvinger opstak kwam Dulli als een dolle stier van het podium en gaf me een duw (geen keiharde klap op de bek dus). Dat was het zo’n beetje, de boel werd direct gesust (dus niet de zaal uit gesleurd). Wie overigens ook even gememoreerd moet worden is Annelies, destijds nog de vriendin van Pe. Waar mijn vrienden verbijsterd ende verbluft toe stonden te gapen kwam Annelies als enige in actie. Met een luidkeels HEY JONG!!! werd Dulli tot de orde geroepen.

Band speelde voort en ik ben maar niet meer wild gaan doen. Na afloop Dully backstage nog gesproken, toen uitgelegd hoe en wat en bood hij zijn excuses aan voor zijn reactie en ik voor mijn wilde gedoe. Ik kreeg een blikje cola, want volgens Dully had ik wel genoeg gedronken en zand er over klaar en uitgepraat en even goede vrienden.
Ik weet nog dat pepr mij in de daaropvolgende VK toesprak “het is hier geen Nirvana clip jongeman”.


Na afloop nog de stad in geweest en een encounter met een andere zanger gehad, de Dijk speelde die avond in de Oosterpoort en in de kroeg kwamen we Huub van der Lubbe tegen. Gezellig praatje gemaakt oa over de rol die hij in de cultfilm Han de Wit speelde. Van Huub kreeg ik ook een colaatje maar mocht ik er wel een versterkertje doorheen. Ik zat dan ook rustig op de kruk in plaats van dat ik als een razende Roeland door de zaal raasde. Hij was het met me eens, Greg Dulli is een lul, een beetje nietsvermoedende dronkelappen aan te vallen.


Jaar later speelde Afghan Whigs weer in Vera, ging Dulli alsnog de popie jopie uithangen, ”i bet he was German” en wat een lul ik was. Vond ik een lulliger actie dan dat duwtje van een jaar eerder. Toen ik mijn middelvinger weer op zou steken pakte Bauke mijn arm beet en zei “niet doen”. En inderdaad, de wijste maar zijn. Sindsdien vind ik Greg Dulli best wel een lul.


Dertig jaar later sta ik nog steeds regelmatig vooraan bij het podium. De wilde jaren zijn voorbij, de meeste haren (vooral de wilde) zijn in een doucheputje achtergebleven. Ik beweeg hooguit mijn rechtervoet op de maat en veel gekker gaat het niet meer worden, kortom, het is tegenwoordig 100% safe om bij mij in de buurt te staan bij een concert. Was het in de 90’s trouwens ook wel, zo vaak deed ik niet wild bij concerten. Zeker niet na die avond met de Afghan Whigs. Een hoog “heb ik weer” gehalte.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 3 reacties

Ali B

Ali B aan de schandpaal! Terecht of onterecht maakt mij niet zoveel uit, maar wie heeft op zijn blog al meer dan 10 jaar gewaarschuwd voor dit wandelende braakmiddel? Zou tijd worden dat NL wakker wordt. Misschien mij nav dit alles maar gewoon minister president maken, ik zie dingen duidelijk scherper dan Rutte.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Abubakari las: 2021

Klik om te vergroten

Ik heb dit jaar (gemiddeld) een boek per week gelezen.
Dikste was Juli Zeh (Unterleuten 672 p), alle 500p+ boeken die ik in ’21 las zijn door een vrouw geschreven.
Beste boek NL: Sjappy – Sipke de Schiffart (al was die in het Fries, maar Fryslan ligt in NL, dus foarút mar wer).
Beste buitenlandse boeken: Shuggie Bain – Douglas Stuart. En: Orkaanseizoen – Fernanda Melchor
Bizar boekenfeit: Kort nadat ik begonnen was met de herlezing van de Heineken ontvoering werd Peter R de Vries neergeschoten.

Naast Sjappy en Shuggie waren dit de boeken die ik erg goed vond:
In Genade – Rye Curtis
Ik ben er niet – Lize Spit
Het Noordwater – Ian McGuire
De Verdwenene – Lot Vekemans
Once upon a time in Hollywood – Quentin Tarantino
Het Feest – Elizabeth Day
Rivier van Whiskey – TC Boyle
Daisy Jones & The Six – Taylor Jenkins Reid
De nacht valt altijd – Willy Vlautin

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 5 reacties

Ausgeflippter Lodenfreak

Bij de toenmalige huisdealer in Dokkum waar ik mijn rookwaar kocht waren een paar Oostenrijkers op bezoek en die hadden een teepje mee van een bizar Oostenrijks combo Drahdiwaberl (draaidatwicht), ik heb het overgetapet en nog jahre geluisterd.
Beetje Zappa, beetje Brood, beetje Dockumer Lokaeltsje und ein ganze menge rahrigkeit aus Österreich.
Maal gekoekt en ferdommt, staat ook op Spotify. Leuk.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Even stil, kop houden nu

Ik ga even meezingen. Mee huilen.
Als ik moest kiezen tussen nooit meer Tuc Paprika koekjes of nooit meer dit nummer, laat die Tuc Paprika koekjes dan maar.
Deze heb ik (op 8 september 2011) zelf op you tube gezet. Niet dat dat nou zoveel uitmaakt, maar ik wilde het toch even zeggen. Dat is trouwens gister 10 jaar geleden. Godverdomme, wat toevallig allemaal weer en dat is het ook echt.


Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Ruth

Wat mij wel leuk zou lijken. Dat Ruth Underwood in de hoek van mijn kamer zou staan en altijd een lekker deuntje Rollo Interior speelde, gewoon de hele dag door. Ik zou daar geen genoeg van krijgen, nooit. Even naar de keuken, bami maken, Ruth speelt een fijn deuntje, gaan we eten, zet ik een liedje op over een pancake breakfast want Rutn moet ook eten en ik maak lekkere bami. Zou mooi zijn als dat zou kunnen.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 3 reacties

System of a down Syndrome

Zelfde titel als een Ramones song, maar geen cover. Ik ken zes mensen die bij hoog en laag volhouden dat Frank Zappa in deze band zingt.

Headbange maar.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Toen ik 8 was

Zo zagen mannen er uit toen ik acht was. Allemaal.
Zelf had ik kort haar, een scheef geknipte pony en was ik, als het hard waaide, bang voor overstromingen, mijn cavia ging dood toen ik naar een speeltuin ging, ik ben nooit meer naar die speeltuin gegaan.
Maar dat zal allemaal wel, het lullige is dus dat dat ene bandlid zijn instrument vergeten is en dat de rest zei “ja dikke lul, we gaan gewoon spelen”. Dus ging die gast maar wat staan dansen. Ja, 1977, toen kon dat best. Hoef je nu niet meer mee aan te komen.



Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Egels

Vroeger, toen ik 5 was of zo, dacht ik dat Eagles Engels was voor Egels. Gister fietste ik naar mijn werk en zag ik een platgereden egel liggen. Dan hoeft het van mij al niet meer. Egels en cavia’s, van hun dood raak ik altijd van slag.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Mongoliër

Je mag geen mongool meer zeggen.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Kinderboerderij

Het paard schopt Vlinder voor haar bek.
De koe bedelft Spijker.
De geit bijt Storm een vinger af.
Het varken bijt Storm nog een vinger af.
De hond bijt Bloem in haar been en wil niet loslaten.
Ik moet toezicht houden, taakstraf, maar zit in het kantoor tequila te drinken en hasj te roken en Horse Cow Goat Pig Dog op high volume te luisteren om het gekrijs van die kutkinderen te overstemmen. De cavia krijgt een stukje paprika, lief beestje.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 1 reactie

A Disaster

In 1973 Rolling Stone declared the album “a disaster”
They disliked the world of “paranoia, schizophrenia, degradation, pill-induced violence and suicide” that the album introduced to the listener, as well as Reed’s “spoken and shouted” performance.

Robert Christgau in a February 1974 review for Creem felt that the story about “two drug addicts who fall into sadie-mazie in thrillingly decadent Berlin” was “lousy” and the music was “only competent”.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Caught in a Vicious Circle


Ooit ging ik om met de Gunst, hij had ook een voornaam, maar daar hield ie niet van. Hij kwam ooit aanzetten met een verzamelplaat van Lou Reed, daar stond Vicious Circle op. En dat vind ik een mooier nummer dan Vicious. Sterker nog, het is één van mijn favoriete Lou Reed songs.

Take it Lou!

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Meatbodies

Gooi er weer eens een muziekje op! Meatbodies komt met een nieuwe plaat (3 september komt ie uit) en op Spotify staan al 3 nummers. Abu.com zou Abu.com niet zijn (of wel zijn, al naar gelang) als ik niet halverwege mijn zin de draad volledig kwijt was. Nee, als ik niet gewoon het wat mij betreft beste van die 3 nummers met jullie, mijn 4 trouwe overgebleven bezoekers (zet daar maar een paar nullen achter, ook inactief trekt dit cultblog nog steeds over de 1.000.000 kijkers per dag) zou delen. Reach for the Sunn, jaaaa mensen, Meatbodies!

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 17 reacties

“Sounds really good on drugs”- Jay Reatard (1980-2010)

1’04 Jay Reatard over Abba, maar kijk gewoon het hele filmpje maar.
En pas wel op met drugs en Abba, Jay Reatard died on an overdose age 29.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Kapot, stuk. Alles vernietigen. FINAL FLIGHT

Deze week (of eigenlijk al vorige week) weer eens uit de vergetelheid getrokken, tijd niet gehoord. De band met de coole naam en de nog coolere muziek. DESTRUCTION UNIT.

Destruction Unit komt uit Phoenix, Arizona, maar het begint eigenlijk allemaal als zanger/gitarist Ryan Rousseau halverwege de jaren 90 een tijdje in Memphis, Tennesse woont en daar als drummer van punkrock/garageband The Reatards  gaat samenwerken met de dan 15-jarige Jay Reatard.
bron: Vera site Dikkie

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Fluffy & Candy

De Rampweek van Ajax met de blunder vwb het inschrijven van Haller voor EL en de idiote schorsing voor Superheld Onana verbleekt bij wat wij hier voor de kiezen krijgen. Maandag al ons fijne grappige harige konijn Fluffy in moeten laten slapen en dan op zondagmiddag ook nog onze vrolijke fluiter Cavia Candy dood aantreffen. Beide wel een soort van kroniek van een aangekondigde dood, cavia’s die hun paprika laten liggen… dat is vaak een slecht teken. Maar aangekondigd of niet, onze huisdieren horen er bij, dus een nare kutweek kreeg nog een flinke zwarte rand. Teardrop for you Fluffy & Candy.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 2 reacties

Play Jay every Day

Ook nog steeds dood: Jay Reatard. Al 11 jaar inmiddels. En 12 dagen.
“I must compete, stand on my feet, live with these creeps.”

Geplaatst in Muziek | Een reactie plaatsen

My name is Jesus Christ and I’m an alcoholic

Laat mijn tienerdochters het maar niet horen.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 1 reactie

Goed Gelezen 2020

65 boeken gelezen in 2020. Dit zijn ze. In de regel is het zo dat als je op het plaatje drukt je het groter ziet. In dit geval ook wel weer de moeite waard.
Boek van het Jaar was wat mij betreft Beginners (uit 1981) van Raymond Carver.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 2 reacties

Ty Segall & Band in Paradiso 2014

Op de dag dat de Kat der Katten Ziggy overleed reden we ’s Avonds naar Amsterdam en zagen we dit concert. Nu zie ik het weer en is het geluid een stuk beter en is Ziggy nog steeds dood maar nooit echt weg.

Ty Segall Live in Paradiso (3 nov. 2014)

Geplaatst op 4 november 2014 door abubakaridevries

Geen Ty Segall in Vera, Grunn deze tour (de vorige keer ook niet, toen was het één van de twee afgelaste concerten uit die tour), dus dan maar Hey Ho Let’s Go in de Sonofreakusmobiel naar de Hoofdstad om Ty en zijn band in Paradiso te zien. Onderweg Pino in Friesland aan ons gezelschap toevoegend muzikaal, boekenfront en thuisfronten bijpratende over de snelweg naar Amsterdam zoevend. 

Nadat we tegenover Paradiso eerst nog een lekkere & gezonde bak patat oorlog als avondeten annex bodem leggen hadden genuttigd en we mijn enige PSV vriend, de naar het Westen geemigreerde Keimpe, hadden gespot kwam Cowboy Bob uit Texas de boel aan kondigen. Hij had het nog over een kat, weet niet precies wat hij zei, maar waarschijnlijk dat hij het ook kut vond van Ziggy .

1910487_759324534139966_2165781442038542965_n


De show opende met Manipulator, de titelsong van de laatste Ty Segall plaat. En, helaas, met een hemeltergend slecht geluid. Knoeterhard, overheerst door de bas en erg dof. Voor knoeterhard leent Manipulator zich niet echt, geen enkele nuance terug te horen, zwaar teleurstellend kutgeluid. Later werd het wel wat beter, maar het geluid bleef zwaar ondermaats. Desondanks werd het toch een vette show. Ongeveer anderhalf uur waarvan het eerste deel vooral nummers van Manipulator en het tweede deel nummers van eerdere platen.

Het publiek ging flink los, het was bij tijden een totaal gekkenhuis. Pogo, stagedive en crowdsurf (al vind ik crowdsurfen met een handtasje dan weer niet zo R&R :)), het leek de video “Last night on Broadway” van Dead Kennedys wel.

Wat mij betreft doen ze volgende keer Vera gewoon weer aan, daar is het geluid namelijk wel altijd goed. En als ik vaste Paradiso (en elk ander podium) gast Keimpe mag geloven is het geluid wel vaker bagger in Paradiso. Deed wel behoorlijk afbreuk aan een verder prima avondje Ty Segall. Lang gespeeld en een redelijk gevarieerde setlist, enthousiast publiek, vette show… wat wil je nog meer? (Een goed geluid, of had ik dat al gezegd?)

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

“Tomorrow you may sing in Paradise above the smoking ruins of your world-cities”

Henry Rollins (23 jaar) met Black Flag in 1984 in het kader van als je niet naar Vera (of welke muziekzaal dan ook kunt).

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | Een reactie plaatsen

Frank Kramer

EEUWIG OP DE VLUCHT

Erger dan een verlies dat volgende week wel weer goedgemaakt wordt; Frank Kramer is op de showfiets vertrokken naar de eeuwige voetbalvelden. Op zijn verjaardag onwel geworden en in coma geraakt, zo wist Johan Derksen maandag al te melden, waarop je het ergste wel vast kon vrezen. Dit kwartiertje VOETBAL 80 geeft een redelijk inzicht in de kleurrijke vogel die ons ontvallen is, ook leuk voor wie niets met voetbal heeft.
Voetballer, presentator, commentator (zijn legendarische laatste wedstrijd voor eurosport staat ook op you tube), quizmaster en grapjas.

Geplaatst in Abubakari de Vries vertelt & fantaseert & schrijft | 1 reactie