Amateurvoetbal Rules SC Stadspark-Mamio (3C) + Groen Geel-NEC D. (2J)

Vandaag de eerste klasse (wel weer genoeg ON gezien de laatste weken, ook niet heel veel gemist zo te zien, voor de verandering een keer een degelijke 2-0 zege voor ON ipv een wedstrijd met veel doelpunten) gelaten voor wat ie was en Mamio on tour gedaan, SC Stadspark uit.

De titelaspiraties van Mamio (derde) liggen na de nederlaag van vorige week, thuis tegen Appingedam, in de koelkast (gat met koploper HFC’15 is 8 punten), maar wellicht valt er nog nacompetitie te halen. Voor Stadspark is het strijden tegen de degradatie nacompetitie. Boerakker (1 uit 13) zal wel rechtstreeks degraderen, Stadspark heeft punten nodig om 1 plek te stijgen en veilig te staan.
klik om te vergroten en te zien hoe druk het was…

Het werd een typische Mamio wedstrijd met veel misbaar, geschutter over en weer en veel kansen. En 5 goals. De eerste was voor Stadspark, Sjors van der Meeren profiteerde na een kwartiertje van geschutter en misverstand in de Mamio defensie, 1-0. Daarna was Mamio beter en de gelijkmaker verdiend, Nicky Smid maakte er na 39 minuten van dichtbij 1-1 van.

Na rust was het binnen het kwartier drie keer raak. Arvin Knol maakte er met een mooi geplaatst schot in de 54′ minuut 2-1, twee minuten later schoot Jarvis Bernardus Mamio uit een (makkelijk gegeven) vrije trap weer naast Stadspark. En een minuut of vijf later maakte Nicky Smid er met zijn tweede van de wedstrijd 2-3 van toen hij oog in oog met de keeper koel raak schoot.


Miguel “Rat” Edison was goedgemutst, maar scoorde toch weer zijn wekelijkse(?) kaart. Hij werd woedend toen de scheids een ingooi aan Stadspark gaf in plaats van aan Mamio.
Waarna zijn temperament Edison weer eens parten speelde. Mamio dingetje, goed voetbal combineren met mopperen tegen scheids en medespelers. Al zijn er meer stadsclubs die daar last van hebben.Stadspark zette nog aan voor een slotoffensief, miste een enorme kans, voor open goal werd de bal naast geschoten, en kreeg nog wat mogelijkheden maar scoorde niet. In blessuretijd kreeg Mamio nog twee grote kansen in de counter, maar twee keer leverde een 1 op 1 met de keeper geen treffer op. Mamio won dus met 2-3.

Daarna nog een half uur Groen Geel-NEC Delfzijl gezien, stond 1-2 toen ik arriveerde.
Kort daarna zette Jari Slort NEC op 1-3, invaller & Dokkumer Jelle Teitsma maakte er in de 84′ minuut nog 2-3 van, maar in de slotminuut kwam NEC uit een strafschop op 2-4, Elsin Yilmaz benutte hem.
Leek mij op basis van wat ik gezien heb wel een verdiende zege.
En ook gelijk  gezien waarom Groen Geel ook in de tweede klasse degradatiekandidaat is. Mijn god, wat een geschutter achterin. Drie keer oliedom balverlies bij de laatste man met iedereen voor de bal, drie keer een NEC’er vrij voor de keeper.
Oogst: de 1-3, een misser en tenslotte de strafschop waaruit in de slotminuut de 2-4 viel.

Winderig en fris middagje, 8 doelpunten en genoeg spektakel gezien, Amateurvoetbal bleek weer eens te rulen.

Advertenties
Geplaatst in Amateurvoetbal Rules, Voetbal | Een reactie plaatsen

Amateurvoetbal Rules SC Stadspark-LSC 1890 (2K)

Vanmiddag in mijn hoedanigheid als mannetje van de (OOG) radio (maar vooral als liefhebber) naar de kraker Stadspark-LSC 1890 geweest. De koploper van 2K vs de koploper in de tweede periode. In die tweede periode staat LSC met 15 uit 7 eerste, Stadspark staat daarin tweede met 14 uit 6. In de competitie is Stadspark koploper, maar heeft GOMOS de minste verliespunten (2 minder dan Stadspark, maar nog wel 3 inhaalduels en Stadspark uit voor de boeg). Tussen Stadspark en Gomos staat GVAV Rapiditas nog, 2 punten minder en een wedstrijd meer dan Stadspark. GVAV Rapiditas verloor vanmiddag echter (met 2-4 van Oerterp), dus had Stadspark de kans om GVAV Rapiditas op grotere achterstand te zetten.

LSC 1890 had in zijn vorige twee duels in Groningen liefst 18 keer gescoord. Uit bij Forward werd het 1-9 en bij Amicitia 3-9. Beide duels vonden plaats in 2018, net als de 8-1 zege op Oerterp. Stadspark was dus gewaarschuwd, de Snekers zijn in vorm.  Bovendien had Stadspark de bekerwedstrijd tegen eerste klasser FVC van donderdag nog in de benen. Toen werd wat ongelukkig en onverdiend met 1-2 verloren.Stadspark-FVC 1-2

Zondagmiddag was Stadspark heer en meester. In het eerste half uur leidde dat nog niet tot veel kansen, wel tot een (onterecht?) afgekeurde treffer. In de 13′ minuut etaleerde Michel Boonstra zijn geweldige traptechniek toen hij LSC keeper van Sermondt te ver voor zijn doel zag staan en van net over de middenlijn een poging waagde. Die poging belandde op de lat waarna Romario Tjong-A-Sie de 1-0 binnen frommelde. Volgens de LSC grensrechter was het buitenspel, volgens vele anderen absoluut niet. De scheids keurde de goal echter af.

Zo rond het half uur kreeg Stadspark de eerste grote kansen op 1-0. Eerst kon Kleve de bal niet genoeg kracht meegeven en ontbrak het hem bovendien aan zuiverheid, korte tijd later redde keeper van Sermondt uitstekend op een kopbal van Kleve. In de 33′ minuut poeierde Michel Boonstra nog een vrije trap van 35 meter afstand op de paal.
Boonstra stond met zijn passes en vrije trappen aan de basis van vrijwel al het Stadspark gevaar.

Kort voor rust mocht Michel Boonstra wederom aanleggen voor een vrije trap, nu op zo’n 20 meter van het doel. Hij liet een hard schot los wat van Sermondt kon keren, maar waarbij hij wel een rebound toe moest staan, die werd door David Goguadze binnen geschoten, 1-0 en dat was dikverdiend.

Pas na een uur kreeg LSC 1890 zijn eerste kans, Floris Bok schoot in, maar Wilpshaar redde. Een LSC 1890 offensief werd vlot de kop ingedrukt, want een minuut later viel de 2-0. Een knappe goal van Youri Kleve, de Stadspark spits schoot van buiten de zestien geplaatst raak in de korte hoek. Drie minuten later was Michel Boonstra dicht bij de 3-0, maar van Sermondt tikte zijn inzet uit de bovenhoek. Het bleek uitstel van executie, want een minuut later stond het alsnog 3-0. Voorzet van Boye Boonstra, volley Michel Boonstra, 3-0 in de 64′ minuut. Wedstrijd gespeeld.

Daarna gebeurde er een kwartier lang niet heel veel, in de laatste tien minuten zette Stadspark nog even aan, kreeg het enkele kansen en liep het uit naar 5-0. In de 83′ minuut kopte David Goguadze uit een corner van Romario Tjong-A-Sie de 4-0 binnen en in de 87′ minuut maakte invaller Kay Boonstra er ook nog 5-0 van toen hij op aangeven van Youri Kleve alle tijd en ruimte kreeg om de hoek uit te zoeken en raak te schieten.

Zo boekt Stadspark weer eens een ruime zege, was vriend en vijand het er over eens dat Stadspark de beste ploeg in 2K is, maar dat het met GOMOS nog een lastige luis in de kampioenspels heeft. GOMOS won vanmiddag ook, daardoor ziet de top 3 er nu als volgt uit:

  1. Stadspark 15-38
  2. GVAV Rapiditas 16-33
  3. GOMOS 12-31
Geplaatst in Amateurvoetbal Rules | Een reactie plaatsen

Abubakari leest… De Moord op Commendatore Deel 2: Metaforen verschuiven

In januari las ik deel 1 van dit ongeveer 1000 paginas tellende duo. Ik was toen niet erg enthousiast (klik).

Desalniettemin toch deel 2 bij de biep gereserveerd en er een week geleden aarzelend en met enige twijfel toch maar aan begonnen. Deel 1 las niet zo vloeiend, zou ik het tweede deel anders maar gewoon terug naar de biep brengen? Nee dus. Gelukkig niet.
Want deel 2 beviel me een stuk beter. Ongeveer zes weken nadat ik deel 1 uit had ging ik verder. Net zoals het verhaal ook verder gaat, met hoofdstuk 33. Het is gewoon 1 boek, in tweeën uitgebracht. Ik vond het eerste stuk van deel 1 ook het minste, er gebeurde mij toen te weinig. Verder in het boek vond ik het al wel beter worden.
En dat zette zich in deel 2 voort. Ik heb wel eens als ik een dag of 4 of 5 niet in een boek gelezen heb dat ik weer in het verhaal moet komen en dat soms even duurt. Dat had ik bij deel 2 niet, ondanks dat er zes weken tussen zaten gleed ik in no time terug in het verhaal en nu voelde het verblijf in Murakami’s universum opeens wel weer prettig. Iets wat me in deel 1 niet lukte. Maar de naamloze hoofdpersoon, Marie & Shoko Akigawa en Menshiki hadden schijnbaar toch een plekje in mijn hoofd gevonden en ik bleek blij te zijn ze na zes weken weer terug te zien.Het verhaal kreeg wat meer tempo, er gebeurde wat meer, het mysterie kreeg wat meer diepte, er werden nog wat geschiedenissen uit de doeken gedaan en zo zat ik in deel 2 een stuk lekkerder in het verhaal dan in deel 1. Het mysterie zette zich voort, de bizarre wereld van Murakami kwam weer volledig tot bloei. Je krijgt zoals wel vaker bij Murakami op veel vragen geen antwoord, maar dat vind ik niet zo’n probleem. Waar dit verhaal nu precies een metafoor voor was weet ik eerlijk gezegd niet, eigenlijk slaat het hele verhaal ook nergens op, maar als je je open stelt voor de rare fantasie van Murakami kom je ergens terecht waar je maffe dingen kunt zien. En dat vind ik leuk. Zo was deel 2 dus een dikke meevaller na het mij tegenvallende deel 1. Dit duizend paginas tellende duo komt niet in mijn Murakami top 3 (1. Kafka op het Strand, 2. De Opwindvogelkronieken, 3. 1q84), maar al met al vond ik het vooral dankzij deel 2 toch wel zeer de moeite waard en dat had ik na deel 1 eigenlijk niet verwacht.

Zoals Commendatore zou zeggen, mocht jelui deel 1 niet zo geweldig vinden kunt jelui beter toch gewoon aan deel 2 beginnen.

 

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen

De Kat van Jan Wolkers en Ziggy (de kat van Abu & Family)

Over Ziggy (gister) gesproken: Ik las vorige week de Junival van Jan Wolkers. Te gek boek (uiteraard). En moest aan Ziggy denken.
DE JUNIVAL – JAN WOLKERS (1982)

In een twee uur lange zucht en een scheet (ook twee uur lang?) uitgelezen. Een ode aan de kat zoals alleen Wolkers die kan schrijven. Deed me erg aan Ziggy denken, onze kat die na jaren van gezelschap op 3 november 2014 een enkeltje richting de eeuwige kattenvelden moest nemen. En wat grappig om te lezen dat Voske en Ziggy een kattentrucje deelden, omhoogspringen>aan de deurkruk hangen en zo de deur openen (al werd je daar in de winter ook wel eens knettergek van, ik weet nog dat een arts die me in het holst van de nacht kwam bezoeken omdat ik een verwaarloosde blindedarmontsteking bleek te hebben Ziggy zijn trucje zag doen en vol bewondering was voor die slimme kat, maar dat terzijde).

De enige keer dat ik het boek weg heb gelegd was toen ik het schilderij van Manet wat Wolkers beschreef en waar een dubbelganger van zijn moeder op stond te googlen. Altijd leuk, een beetje interactief lezen. Gister (toen ik Kort Amerikaans las) ook de postzegel van het waterpaard en het affiche van de filmposter met Marika Rökk in Kora Terry  tijdens het lezen opgezocht.

In korte tijd gaan zowel zijn trouwe kat als zijn moeder dood, Wolkers schrijft vol liefde over beide en over het afscheid, ik vond het prachtig, mooie verhaaltjes over kat & vrouw die er niet meer zijn. Net als Wolkers zelf, maar vannacht was hij weer even springlevend. Lang leze Wolkers!

Sluiten we af met de eerste 6 plaatjes uit het in november 2019 te verschijnen Panini Album ter ere van Ziggy.
Clockwise:
Een late Ziggy foto, Kat in ’t bakje (Zick & Mick), Ziggevriendschap (Zick & Mick II), Ziggy & Miggy, Dé Iconische Ziggy Foto (de Che Guevara foto onder de katten foto’s dacht ik zonder overdrijven, hangt op vele kamers, ik zie regelmatig mensen met deze foto op hun shirt lopen) en twin sis Zoë.

Micky (achternaam Witbaard, vernoemd naar de FC Utrecht speler uit de jaren 70 en 80, Ton Witbaard) is overigens nog gewoon alive & spinnin’ en maakt deel uit van ons huidige kattentrio bestaande uit Misty, Heinz & Micky.
Zoë was al dood toen Ziggy de pijp aan Maarten van Rossem gaf.
Afbeeldingsresultaat voor heinz abubakari
Ja, dat lijkt me wel duidelijk welke Heinz is, toch?

Afbeeldingsresultaat voor heinz abubakari
Meer Heinz (letterlijk en figuurlijk).

Afbeeldingsresultaat voor misty abubakari de vriesEn Misty, Mother of Heinz

En Ton Witbaard, de oom van Mickey. Hebben we alles weer gehad, Wolkers, Ziggy, de andere katten en Panini!

Geplaatst in Boeken | 1 reactie

Ty Segall, de Beatle in de Garage

Onder het kopje ‘Er zit een Beatle in de garage’ stond in een recensie van De Standaard een vergelijking te lezen met de witte van de Beatles, omdat Freedom’s Goblin al even gevarieerd is.

Net als je denkt “Alweer een Ty Segall plaat?” luister je hem een paar keer en word je weggeblazen! Wat een te gekke plaat! Ty Segall gaat met zijn band alle kanten op, van een knallende 70’s beukrocker (She), tot een Hot Chocolate cover, tot een lekkere ragger (When Mommy Kills You), dan weer even gas terug (My Lady’s on Fire), dan weer vroege Sonic Youth driven punkrock (Meaning) en zo gaat het op en neer en komt veel aan bod op dit 75 minuten durende spektakel. Wat mij betreft één van de beste Ty Segall platen!
(Oh ja, Alta, die wil ik ook nog even noemen, ook één van de vele briljanten op deze plaat!).

Met toeters en een elektrische piano er bij kan er natuurlijk ook sowieso al weinig mis gaan (zeker als ie uitgebracht op de verjaardag van mijn dochter). En dan ook nog (deels) geproduceerd door Steve Albini.
75 minuten geweldig? Mwoah, er zit wel eens iets tussen wat mij minder boeit (of nog niet te pakken heeft, maar wat is niet is kan nog komen (Despoiler of cadaver en nog eentje, kan zo snel even de titel niet te pakken krijgen), maar voor het grootste gedeelte gewoon een te gekke plaat.

En omdat het bijna dierendag is (in de geest van Ziggy is het elke dag dierendag, Ziggy, de kat overleed op de dag dat Ty Segall in Amsterdam (goed kijken, zie je mij ook nog!) speelde, u kent hem vast nog wel, cool cat van 1998 t/m 2014 en veeeeeeeel te vroeg heen gegaan, wat een dier! Wat een vriend!) ook nog een liedje over de hond van Ty. Bij Conan the Destroyer. En omdat het de opener van de plaat is die gelijk de trend set met blazers en piano.

Nou Ty, er staat nog steeds een concert in Vera open wat je nog in moet halen. Dus uhm, what let you?

 

Geplaatst in Muziek | 6 reacties

LIVE IN VERA Carlton Melton (8-2-18)

Mooie poster!
https://i2.wp.com/www.vera-groningen.nl/content/uploads/2018/01/02-08-Carlton-Melton-Douwe.jpg
Nou, de Vera bezoekjes van vorig jaar ga ik dit jaar wel overtreffen, vorig jaar slechts 6 of 7 keer, nu staat de teller na 5 weken al op 3.
Carlton Melton is een Power trio uit Zen Guerrilla voortgekomen. De drummer speelde afwisselend drums en gitaar. De nummers waarbij hij drumde waren wat heavier en beter dan de nummers waarbij hij gitaar speelde. Die waren (op het laatstenummer  na) vrij rustig, repeterend en lang en daardoor neigden ze op een gegeven moment naar ietwat saai. Publieke belangstelling hield niet over, nog geen 100. Denk rond de 60-75.

Maar al met al een prima concert doordat de goeie nummers echt goed waren en de mindere nummers minder, maar niet slecht.

Geplaatst in Live in Vera (Concerten) | Een reactie plaatsen

LIVE IN VERA David Nance (1-2-18)

https://i2.wp.com/www.vera-groningen.nl/content/uploads/2018/02/Nance-16.jpg
(Foto Micha Venema >>Meer David Nance @ Vera pics klik)
Met reverenties als Jesus Lizard, Chrome Cranks en Oblivians werd er een vuig avondje garage rock verwacht, maar David Nance put uit zoveel inspiratiebronnen dat het in Vera meer aan een heavy versie van Neil Young & the Crazy Horse deed denken. Ook niks mis mee, ik vond het een prima concert, maar met nog wat meer afwisseling was het een geweldig concert geweest. Getuige de afsluiter (Don’t cry no Tears van Neil Young) deed het concert David Nance zelf ook wel aan Neil Young denken. Publiek was enthousiast, dat sloeg over op de band, die zijn vanaf nu ook verliefd op Vera schat ik zo in.

Geplaatst in Live in Vera (Concerten) | Een reactie plaatsen