Boekverslag: De Omwegen – Jeroen Theunissen

Een boek uit 2013, gevonden in de toplijst met recente boeken op boekmeter.
37304
Een portret van een bijzondere familie.
Vader (Guy Goetgeluck) is een dikke, zelfingenomen, zijn vrouw gretig besodemieterende, politicus die van socialist naar nationalist switcht. Moeder (Anita) een vrouw die te goed voor deze wereld is, zich bekommerd om drop outs en door iedereen in de steek wordt gelaten.
Drie zoons, een drieling (Johan, Jonas en Joris), trekken er kort na hun achttiende verjaardag op uit om de wereld te ontdekken. De één is een intellectueel die de wereld wil verbeteren
en aanslagen pleegt, heel veel rookt en nooit lacht.
De ander bezwangerd zijn  halfzusje en slaat verschrikt op de vlucht, zwerft de wereld over en komt tot stilstand in Toeva (bij Mongolië).
De derde neemt zich voor miljonair te worden. en wordt dat ook.
Alle drie vinden ze minder geluk dan tragiek op hun weg, ze keren één voor één terug thuis.

Dan is er nog een bevriend stel, Bert en Vera. Bert heeft iets met Anita, Vera iets met Guy.

Guy maakt Vera zwanger, dochter Tina wordt verliefd op en zwanger van Joris.
Bert komt om het leven als hij stomdronken veel te hard rijdend op zijn  motor zich te pletter rijdt tegen een caravan. De zoon van Tina en Joris is ook een bijzonder kind. Een hacker en bijzonder eigengereid joch.

Jeroen Theunissen schept een bont gezelschap vrij idiote tragikomische levens lijdende excentriekelingen. Dood, bedrog, verdriet, depressie, rijkdom, armoede, liefde, bastaardkinderen, inteelt, eenzaamheid, het is een greep van de vele ingrediënten waarmee dit verhaal op smaak gebracht wordt.

De schrijver besteed veel aandacht aan de beschrijving van de karakters, dat haalt de vaart er in het begin wel eens uit, maar op een gegeven moment gaat het verhaal rollen en gebeurt er van alles en gaat het tempo omhoog. Theunissen is daarnaast een meester in het kort beschrijven van personages, in twee zinnen zet hij iemand, vaak erg grappig, neer.

Op zich was het best een mooi boek, maar toch. Meer dan een 7,5 op de schaal van 10 scoort het toch niet bij mij. Te lange zinnen die je soms drie keer moet lezen om de weg in de zeven regels lange zin niet kwijt te raken. Mij te veel uiteenzettingen over de filosofieën van de hoofdpersonen wat ik niet altijd even boeiend vond en wat ik soms las zonder dat ik het daadwerkelijk opnam.
Wat overblijft is echter wel een krankzinnig en goed verhaal met veel bijzondere personages en dramatische ontwikkelingen. En bizarre weetjes over  parasieten. Mooi boek, dat toch wel. Belgisch boek trouwens, maar het had ook over een Nederlandse familie kunnen gaan, het Vlaamse element was namelijk niet zo groot.

Sluiten we af met een liedje wat in het boek voor komt. Van Lyle Lovett. Naar het schijnt een favoriet nummer van Hunter S. Thompson.

♪ ♫ If I had a boat I’d go out on the ocean And if I had a pony I’d ride him on my boat ♩ ♬

Advertenties

Over abubakaridevries

Misantropisch regenwoudbewoner
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s